นอกสมรภูมิโบราณหวงเฉวียน ห้องควบคุมเงียบงันมาได้หนึ่งนาทีเต็มแล้ว
ตัวเลขบนอันดับหนึ่งของกระดานคะแนนขนาดยักษ์กำลังเปลี่ยนอย่างบ้าคลั่ง
【เจียงหาน: 58620】
อันดับสอง
【ลู่ชิงเฉิง: 27140】
อันดับสาม
【จ้าวเสวียนอู่: 25970】
ช่องว่างมากกว่าสามหมื่นคะแนน
เจ้าหน้าที่ฝ่ายรับสมัครของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งอ้าปากค้าง
“เขาไปทำอะไรมา?”
ไม่มีใครตอบ
เพราะสิทธิ์เข้าถึงภาพจากกล้องวงจรปิดทั่วไปดูภาพของเจียงหานไม่ได้ พวกเขาเห็นเพียงข้อมูลเป็นแถว ๆ ที่ชวนเหลือเชื่อ
【สังหารเป้าหมายอันตรายระดับสี่: 1】
【ทำลายสิ่งก่อสร้างพิเศษระดับสี่: 1】
【จัดการเหตุวิญญาณผิดปกติขนาดใหญ่: 2】
【ช่วยเหลือสมาชิกผู้พิทักษ์รัตติกาล: 6】
【ทำให้พื้นที่ต้องห้ามมั่นคง: กำลังมีผล】
【ฟื้นฟูสิ่งก่อสร้างที่ไม่ทราบชนิด: 2】
รายการสุดท้ายไม่มีใครเข้าใจ
ฟื้นฟูสิ่งก่อสร้างที่ไม่ทราบชนิดคืออะไร? เข้าร่วมการทดสอบมือใหม่แล้วยังแถมสร้างบ้านสร้างเมืองได้ด้วยหรือ?
เฉิงซานเหอยกมือนวดหว่างคิ้ว
“ไม่ต้องดูแล้ว”
“สิทธิ์ระดับหนึ่ง”
“ถามไปก็ไม่มีประโยชน์”
เจ้าหน้าที่ข้าง ๆ ถามอย่างระมัดระวัง
“แล้วคะแนนยังคิดตามปกติไหมครับ?”
“คิด”
เฉิงซานเหอมองตัวเลขหลังชื่ออันดับหนึ่งที่เพิ่มขึ้นอย่างเกินจริงทุกขณะ
“ไม่อย่างนั้นจะให้ทำยังไง?”
“เขาช่วยคนจริง”
“ฆ่าสัตว์ประหลาดก็จริง”
“จะไม่ให้คะแนนเพราะเขาฆ่าได้เว่อร์เกินไปหรือไง”
อีกด้านหนึ่ง ในซากเมืองที่พังทลาย
เจียงเฉินเพิ่งสังหารสัตว์ประหลาดระดับสิบสองตัวหนึ่ง
【คะแนน +170】
【คะแนนรวมปัจจุบัน: 6830】
【อันดับ: 214】
เจียงเฉินหอบหายใจ
หกพันแปดร้อยกว่าคะแนน อยู่อันดับสองร้อยสิบสี่
ที่จริงก็นับว่าไม่เลวแล้ว
เขามีระดับแค่แปด แต่สามารถไต่อันดับขึ้นมาอยู่สองร้อยกว่า จากบรรดามือใหม่ระดับแนวหน้าหนึ่งพันสองร้อยคนทั่วประเทศ ก็เพียงพอจะบอกได้แล้วว่าผู้พิพากษาศักดิ์สิทธิ์ระดับเอสมีดีแค่ไหน