หน่วยพิทักษ์รัตติกาลเป็นองค์กรต่อสู้ที่ขึ้นตรงต่อทางการแห่งต้าเซี่ย มีหน้าที่หลักในการปราบปรามรอยแยกหุบเหวลึก จัดการเหตุผิดปกติในเมือง และปกป้องพื้นที่เสี่ยงสูงต่าง ๆ
ผู้ประกอบอาชีพทั่วไปที่อยากเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์รัตติกาล ต้องมีอาชีพสายต่อสู้ระดับบีขึ้นไปเป็นอย่างต่ำ
ส่วนกู้ฉางเฟิงเองก็เป็นยอดฝีมือขั้นสี่ที่แท้จริง
ดังนั้นทันทีที่เขาปรากฏตัว บรรยากาศทั่วทั้งโถงเขตลับก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
เจียงรั่วเสวี่ยเองก็เงียบเสียงลงโดยไม่รู้ตัว
กู้ฉางเฟิงไม่ได้สนใจคนอื่น สายตาของเขาจับอยู่ที่เจียงหานตลอดเวลา
“สะดวกคุยกันสักสองสามคำไหม?”
“ได้” เจียงหานพยักหน้า
ทั้งสองเดินไปยังบริเวณพักผ่อนด้านข้างโถงโดยตรง
กู้ฉางเฟิงพูดเข้าเรื่องทันที
“นายคงรู้เรื่องความผิดปกติที่เกิดขึ้นในสุสานสายลมมืดเมื่อครู่นี้แล้ว”
“รู้ครับ”
“เกี่ยวข้องกับนายหรือเปล่า?”
“นิดหน่อย” เจียงหานไม่ได้ปฏิเสธ
ตอนด่านประตูผีได้รับการซ่อมแซม มันกระตุ้นบอสที่ซ่อนอยู่จริง แต่พลังจากหุบเหวลึกที่ทำให้ราชันศพเกิดความเปลี่ยนแปลงนั้นมีอยู่ก่อนแล้ว
กู้ฉางเฟิงดูเหมือนไม่คิดว่าเจียงหานจะตอบอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้
“เกี่ยวข้องยังไง?”
“เพราะอาชีพครับ” เจียงหานตอบเพียงสี่คำ
กู้ฉางเฟิงมองเขาอยู่หลายวินาที ก่อนจะยิ้มออกมา
“ได้”
“ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด”
เจียงหานรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
กู้ฉางเฟิงเอนหลังพิงเก้าอี้
“ทักษะอาชีพถือเป็นความลับสำคัญส่วนตัว”
“หน่วยพิทักษ์รัตติกาลก็ไม่มีความคิดจะถอดกางเกงในพวกเดียวกันมาศึกษาหรอก”
“ขอแค่นายไม่ใช่คนของลัทธิหุบเหวลึก”
“เรื่องอื่นก็คุยกันได้หมด”
เจียงหานค่อนข้างพอใจกับคำตอบนี้
“แล้วคุณมาหาผมมีธุระอะไรครับ?”
สีหน้าของกู้ฉางเฟิงค่อย ๆ จริงจังขึ้น
“ชานเมืองทางตะวันออกของนครหลินไห่”
“มีสุสานร้างขนาดใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง”
“เดิมทีมันเป็นแค่พื้นที่เก็บระดับกลางแจ้งธรรมดา”
“แต่ตั้งแต่สามวันก่อน จำนวนมอนสเตอร์สายวิญญาณตายในนั้นก็เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน”