บันไดหินที่ทอดลงสู่ใต้ดินของสถาบันลึกมาก เจียงหานกับฉินรั่วเวยเดินลงมาเกือบ 200 เมตรแล้ว แต่ก็ยังไม่ถึงด้านล่าง
กำแพงรอบข้างเก่าแก่ขึ้นเรื่อย ๆ
ช่วงแรกยังเห็นคอนกรีตสมัยใหม่ แต่ยิ่งลงไปลึก รอบด้านก็เหลือเพียงอิฐหินสีดำที่ปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำ
ฉินรั่วเวยเอื้อมมือแตะกำแพง
“อย่างน้อยก็หลายร้อยปี”
“อาจจะนานกว่านั้น”
เจียงหานไม่หยุดเดิน ระยะทางบนหน้าต่างอาชีพกำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง
【ระยะห่างจากจุดชีพจรหยินแห่งที่สาม: 193 เมตร】
【ระยะห่างจากตราบัญชาการพลทหารหยิน: 167 เมตร】
【ระดับการปนเปื้อน: 30%】
ทั้งสองเดินหน้าต่อไป ไม่นานนักก็เห็นประตูโลหะบานหนึ่งเปิดแง้มอยู่ข้างหน้า
เห็นได้ชัดว่าเพิ่งติดตั้งเมื่อไม่นานมานี้
ทันทีที่เจียงหานเข้าใกล้ หอกกระดูกสีขาวซีดหลายสิบเล่มก็พุ่งออกมาจากหลังประตู
“มาแล้ว”
ฉินรั่วเวยเตรียมพร้อมอยู่ก่อนแล้ว เหรียญทองแดงสามเหรียญพุ่งออกไปในพริบตา
เคร้ง!
วิถีของหอกกระดูกเบี่ยงออกพร้อมกันอย่างน่าประหลาด
ตูม! ตูม! ตูม!
หอกทั้งหมดปักเข้าไปในกำแพงข้างตัวเจียงหาน
“ทางซ้าย” ฉินรั่วเวยเตือน
ไป๋อู๋ฉางปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเจียงหานแล้ว
ซ่า!
โซ่จับวิญญาณพุ่งทะลุกำแพงเข้าไป เสียงกรีดร้องพลันดังขึ้นจากด้านใน
“อ๊าก!”
ผู้มีอาชีพชาวต่างชาติในชุดคลุมสีเทาถูกลากออกมาจากประตูลับอย่างแรง
【ผู้ตรวจสอบสภาวิญญาณโครงกระดูก】
【ระดับ: 19】
【อาชีพ: ผู้ควบคุมวิญญาณกระดูก】
ระดับ 19 สูงกว่าเจียงหานถึง 7 ระดับ
แต่หลังจากถูกโซ่จับวิญญาณพันรัด อีกฝ่ายก็ดิ้นพล่านราวกับปลาที่ถูกตกขึ้นมาบนฝั่ง
“แกเป็นใคร?!”
เจียงหานไม่ตอบ
“ข้างหลังมีคนอยู่กี่คน?”
ผู้ควบคุมวิญญาณกระดูกกัดฟัน
“อย่าหวังเลยว่า...”
“เซี่ยปี้อัน” เจียงหานหันหลังเดินต่อ
“ถาม”
“ข้าน้อยเข้าใจแล้ว”
ไป๋อู๋ฉางยิ้มพลางลากอีกฝ่ายเข้าไปในความมืดข้างทาง
สามวินาทีต่อมา
“ฉันบอกแล้ว!”
เจียงหานยังคงเดินต่อโดยไม่แม้แต่จะชะลอฝีเท้า
ฉินรั่วเวยมองเขาอย่างอดไม่ได้