เมื่อดวงวิญญาณของอวี่เหวินจี๋สลายกลายเป็นเถ้าธุลี ม่านพลังกั้นของสนามประลองอสูรเป็นตายที่ปกคลุมเหนือสนามประลองทั้งสนามก็สูญเสียพลังค้ำจุน ก่อนแตกสลายลงเสียงดังสนั่นในที่สุด
ทว่าความโกรธแค้นและจิตสังหารที่แผ่ไปทั่วทั้งสนามกลับไม่ได้ลดน้อยลง ตรงกันข้าม มันปะทุราวภูเขาไฟระเบิด แผดเผาขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างสิ้นเชิง
“อวี่เหวินเฉิงหลง! ยอมจำนนเสียดี ๆ!”
บนท้องฟ้าสูง มีสามร่างแหวกมิติมาถึงพร้อมกลิ่นอายทรงพลังระดับขั้นสูงสุดขั้นแปดและขั้นต้นขั้นเก้า
ผู้อาวุโสผู้บังคับใช้กฎหมายสูงสุดแห่งรัฐบาลกลางต้าเซี่ย รองผู้บัญชาการสูงสุดเขตสงคราม และอธิการบดีเฒ่าแห่งสำนักศึกษาหลวง ก้าวออกมาพร้อมกัน ก่อนล้อมอวี่เหวินเฉิงหลงไว้ตรงกลางอย่างแน่นหนาในรูปสามเหลี่ยม
เหล่าผู้อาวุโสฝ่ายเป็นกลางซึ่งเดิมเอนเอียงไปทางตระกูลขุนนางใหญ่ บัดนี้มองหลักฐานกบฏที่ยังไม่จางหายบนม่านฟ้า สีหน้าของทุกคนต่างย่ำแย่ถึงขีดสุด
ลักลอบขายวิญญาณทหาร ทำลายผนึกพรมแดน และสมคบคิดกับศัตรูต่างแดนเพื่อสังหารผู้พิทักษ์รัตติกาล
ทุกข้อกล่าวหาในนี้ล้วนเป็นโทษประหารขั้นสูงสุดนับตั้งแต่ต้าเซี่ยสถาปนาประเทศ!
ต่อหน้าผู้ชมในสนามนับแสนคนและผู้ชมถ่ายทอดสดทั่วประเทศอีกหลายร้อยล้านคน หากรัฐบาลกลางยังกล้าเข้าข้างและปกป้องแม้แต่น้อย ความเชื่อมั่นของกองทัพต้าเซี่ยและประชาชนทั่วประเทศย่อมพังทลายลงในพริบตา!
อวี่เหวินเฉิงหลงสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เขามองยอดฝีมือระดับเดียวกันทั้งสี่คนที่ปิดผนึกกลิ่นอายของเขาไว้แน่น ก่อนก้มมองเย่ชางไห่ซึ่งยืนหยัดถือดาบอยู่เบื้องล่าง
ความเหี้ยมเกรียมและความหยิ่งผยองในแววตาของเขาดับมอดลงในที่สุด เหลือเพียงความสิ้นหวังราวเถ้าถ่าน