ครืน ๆ!
หมอกดำทะลักออกมาจากใต้เท้าเจียงหานอย่างบ้าคลั่ง
ปฏิกิริยาแรกของกู้ฉางเฟิงคือรอยแยกห้วงลึกเปิดขึ้นอีกครั้ง แต่ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติ
หมอกดำเหล่านี้ไม่มีกลิ่นอายของห้วงลึกแม้แต่น้อย กลับมีบรรยากาศแบบเดียวกับประตูเมืองโบราณเมื่อครู่นี้ทุกประการ
เย็นเยียบ
เก่าแก่
น่าเกรงขาม
จิตสำนึกของเจียงหานจมลึกลงสู่ห้วงมิติยมโลกอย่างสมบูรณ์แล้ว
เบื้องหน้ายังคงเป็นด่านประตูผุพังแห่งเดิม ทว่าหากเทียบกับตอนแรก ตอนนี้ประตูเมืองได้รับการซ่อมแซมขึ้นมาเพียงเล็กน้อยแล้ว
อย่างน้อยก็ดูไม่เหมือนพร้อมจะพังถล่มลงมาได้ทุกเมื่ออีกต่อไป
ร่างของพบหน้าแล้วให้โชคลาภกับใต้หล้าสงบสุขยืนอยู่คนละด้านของประตูเมือง พลทหารหยินนับร้อยยืนเรียงแถวอย่างเงียบงัน
ขณะนี้ศิลาจารึกหวงเฉวียนที่เพิ่งค้นพบกำลังลอยอยู่กลางอากาศ
【ต้องการใช้ต้นกำเนิดยมโลก 500 แต้ม หรือไม่?】
“ใช่”
ตูม!
ต้นกำเนิดยมโลก 500 แต้มสลายหายไปในพริบตา รอยร้าวบนผิวศิลาจารึกเริ่มส่องประกายขึ้นทีละเส้น
【ต้องการผสานเศษเสี้ยวชีพจรหยินหรือไม่?】
“ผสาน”
วินาทีถัดมา ความมืดใต้เท้าเจียงหานพลันแยกออก
กระแสพลังสีเหลืองหม่นสายหนึ่งทะลักออกมาจากส่วนลึกไร้สิ้นสุด ก่อนพุ่งเข้าไปในศิลาจารึกอย่างรวดเร็ว
กร๊อบ!
ศิลาจารึกแตกละเอียดในทันที ทว่ามันไม่ได้หายไปจริง ๆ
เศษชิ้นส่วนทั้งหมดกลายเป็นแสงดำจุดเล็ก ๆ ร่วงลงไปทางด้านหลังด่านประตูผี
ท่ามกลางความมืดว่างเปล่าที่เดิมไม่มีสิ่งใด กลับค่อย ๆ ปรากฏเส้นทางสายหนึ่งขึ้นมา
แคบมาก
สั้นมาก
ยาวเพียงราว 100 เมตรเท่านั้น สองข้างทางรกร้างว่างเปล่า
ไม่มีดอกไม้ริมฝั่งปรโลก
ไม่มีแม่น้ำลืมเลือน
ไม่มีสิ่งใดเลย
แต่ทันทีที่เส้นทางสายนี้ปรากฏ พลทหารหยินทุกนายกลับก้มศีรษะลงพร้อมกัน
ยมทูตขาวดำก็หันกลับมาเช่นกัน สีหน้าของเทพผู้ดูแลยมโลกทั้งสองเคร่งขรึมขึ้นพร้อมกันเป็นครั้งแรก
“ทางหวงเฉวียนกลับคืนสู่ตำแหน่งแล้ว”
“ขอแสดงความยินดีกับนายท่าน”
ตูม!
พลทหารหยินนับร้อยคุกเข่าลงพร้อมกัน
“ขอแสดงความยินดีกับนายท่าน!”
เจียงหานยืนอยู่หน้าด่านประตูผี มองเส้นทางที่ซ่อมแซมได้เพียงร้อยเมตรสั้น ๆ สายนั้น