ห้องเผาศพใต้ดิน
วิญญาณหลายร้อยดวงส่งเสียงกรีดร้องแหลมพร้อมกัน ไอความตายเข้มข้นจนแทบจับต้องได้
วิกเตอร์ยืนอยู่กลางค่ายกล ไม้เท้ากระดูกขาวถูกเปลวเพลิงวิญญาณสีดำสนิทกลืนกินจนมิด
“หนุ่มน้อยจากตะวันออก”
“แกไม่เข้าใจวิญญาณคนตายเลยสักนิด”
“พวกมันไร้ความรู้สึก”
“ไร้ศักดิ์ศรี”
“ขอแค่ควบคุมพันธสัญญาวิญญาณได้ วิญญาณคนตายก็จะกลายเป็นทาสที่ซื่อสัตย์ที่สุด!”
ไม้เท้าฟาดลงอย่างหนัก!
“ฆ่าพวกมัน!”
ตูม!
วิญญาณหลายร้อยดวงพุ่งเข้าใส่เจียงหานพร้อมกัน!
ฉินรั่วเวยเข้าสู่สภาวะต่อสู้จริงจังเป็นครั้งแรก กระดาษยันต์สีเงินแผ่นแล้วแผ่นเล่าพุ่งออกจากแขนเสื้อ
【ชะตาฟ้าบิดเบือน】
【กรรมคุ้มกาย】
แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะลงมือ เจียงหานก็ยกมือขึ้น
“เดี๋ยวก่อน”
ฉินรั่วเวยชะงักมือ
เจียงหานมองวิญญาณที่โถมเข้ามาราวคลื่นทะเล แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกอยากหัวเราะขึ้นมา
ลัทธิหุบเหวลึกลอบกลืนวิญญาณต่อหน้าปรโลก
ชาวต่างชาติคนนี้ยิ่งร้ายกาจกว่า ถึงกับประกาศต่อหน้าปรโลกว่าวิญญาณพวกนี้อยู่ใต้การควบคุมของตัวเอง
วันนี้มันวันอะไรกันนะ?
แต่ละคนพุ่งเป้ามาหากิจการของยมโลกกันหมดเลยหรือไง?
เมื่อเห็นเจียงหานยืนนิ่ง มุมปากของวิกเตอร์ก็ยกขึ้น
“โง่เง่า”
“อยู่ต่อหน้ากระแสวิญญาณ ต่อให้เป็นอาชีพป้องกันขั้นสามก็...”
ใต้เท้าของเจียงหาน มีถนนสีเทาอมเหลืองสายหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
หึ่ง!
คำพูดของวิกเตอร์ขาดห้วงฉับพลัน
ทางหวงเฉวียน
แม้จะเป็นเพียงภาพฉายสายหนึ่ง
แต่ทันทีที่มันปรากฏขึ้นในห้องเผาศพ วิญญาณหลายสิบดวงที่อยู่แถวหน้าสุดก็หยุดนิ่งกลางอากาศพร้อมกัน
หนึ่งดวง
สิบดวง
หนึ่งร้อยดวง
วิญญาณทั้งหมดที่เดิมกำลังคลุ้มคลั่งโจมตีเจียงหานเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
สีหน้าวิกเตอร์เปลี่ยนไป
“โจมตี!”
“ฉันสั่งให้พวกแกโจมตี!”
พันธสัญญาวิญญาณสว่างวาบอย่างบ้าคลั่ง โซ่สีน้ำเงินเส้นแล้วเส้นเล่ายื่นออกมาจากค่ายกล แทงเข้าไปในร่างวิญญาณเหล่านั้นอย่างโหดเหี้ยม
แต่วิญญาณเหล่านั้นยังคงไม่พุ่งไปข้างหน้า กลับเริ่มหันหลังทีละน้อย
รูม่านตาของวิกเตอร์หดเล็ก
“พวกแกกำลังทำอะไร?!”
วิญญาณดวงแรกหันหน้าเข้าหาเจียงหาน แล้วคุกเข่าลง
ดวงที่สอง
ดวงที่สาม
เพียงไม่กี่วินาที วิญญาณหลายร้อยดวงก็คุกเข่าเต็มห้องเผาศพทั้งห้องราวกับกระแสน้ำ!