หลังราชันมารกระดูกคุกเข่าลง แรงสั่นสะเทือนในลานใต้ดินกลับยิ่งรุนแรงขึ้น
ไม่ใช่เพราะมันกำลังดิ้นรน
แต่แกนกลางตรงหน้าอกเริ่มพ่นแสงออกมา
ไอปีศาจสีเทาดำทะลักออกมาตามรอยแยกของเกราะอก ท่อส่งพลังรอบด้านพลิกม้วนกลับทีละเส้น แม้แต่ลวดลายผนึกใต้แท่นบูชายังถูกกระชากขึ้นมาอย่างฝืนกำลัง
ตรงหน้าเจียงหาน ข้อความเตือนเด้งขึ้นมาต่อเนื่อง
【เป้าหมายกำลังพลิกย้อนต้นกำเนิดห้วงลึก】
【ตรวจพบปฏิกิริยาระเบิดรอยแยก】
【ขอบเขตการระเบิดในขณะนี้จะส่งผลถึงชั้นผนึกที่สาม】
【โซ่หลักสะกดมารเสี่ยงต่อการขาด】
หม่าหมี่กระชากโซ่เหล็กให้ตึงขึ้นทันที
ราชันมารกระดูกไม่ได้ดิ้นรนอีก
มันเงยหน้าขึ้น มุมปากที่ฉีกขาดมีเลือดสีดำไหลย้อย ดวงตาเหลือเพียงความคลุ้มคลั่ง
“พวกแก...ต้องถูกฝังอยู่ที่นี่!”
แกร๊ก!
โซ่เส้นใหญ่ใต้แท่นบูชาพลันตึงเขม็ง
สีหน้าเจียงหานเย็นเยียบลงอย่างสิ้นเชิง
สู้ไม่ไหวก็ระเบิดตัวเอง
สัตว์ประหลาดที่คนพวกนี้เลี้ยงขึ้นมา แม้แต่นิสัยยังเหมือนกันเปี๊ยบ
“ด่านประตูผีตรึงเขตแดน กดหน้าอกมันไว้!”
ด่านประตูผีผุดขึ้นจากด้านหลังกองทัพ หมอกดำม้วนตลบ กำแพงเมืองที่พังทลายทอดขวางเหนือแท่นบูชา
ประตูโบราณไม่ได้ฟาดลงพื้นโดยตรง
แต่เคลื่อนตามฝ่ามือที่เจียงหานกดลง แล้วทิ้งตัวลงบนศีรษะราชันมารกระดูกอย่างแม่นยำ
ตูม!
ไอปีศาจที่กำลังจะแผ่กระจายออกไปถูกบีบอัดกลับเข้าไปในอกอย่างแรง!
แผ่นเกราะทั่วร่างราชันมารกระดูกพองขึ้นพร้อมกัน เสียงคำรามแหบพร่าผิดเพี้ยนดังออกจากลำคอ
มันคิดจะคายแกนกลางออกมา
แต่โซ่ของไป๋อู๋ฉางพันรอบขากรรไกรล่างไว้แล้ว
“ตอนนี้คิดจะคายออกมาหรือ?”
เซี่ยปี้อันยิ้มบาง
“สายไปแล้ว”
หนิวโถวโยนขวานยักษ์ทิ้ง มือหนึ่งจับขากรรไกรบนของราชันมาร อีกมือกดท้ายทอย บังคับศีรษะทั้งหัวของมันลงกับขอบแท่นบูชา
โซ่เหล็กแปดเส้นของหม่าหมี่ตึงตรง เปลวเพลิงยมโลกสีเขียวไหลซึมเข้าร่างตามข้อต่อ