ครืน!
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง รอยแยกสีดำขยายกว้างขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
1 เมตร 3 เมตร 10 เมตร
ไอหุบเหวเข้มข้นจนแทบจับตัวเป็นก้อนพวยพุ่งออกมา พืชพรรณโดยรอบเหี่ยวเฉาตายลงในพริบตา
นักบวชชุดคลุมแดงนอนอยู่บนแท่นบูชาที่แตกร้าว ปากเต็มไปด้วยเลือด แต่กลับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“มาแล้ว!”
“สาวกแห่งเทพของข้ามาแล้ว!”
“พวกเจ้าทุกคนต้องตาย!”
ฝ่ามือสีดำขนาดมหึมาข้างหนึ่งคว้าขอบรอยแยกเอาไว้ จากนั้นอสูรกายที่มีสี่แขนก็ฝืนเบียดร่างครึ่งหนึ่งออกมา
【หัวหน้าปีศาจชั้นต่ำแห่งหุบเหว】
【ระดับ: 19】
【คุณภาพ: ระดับจ้าวถิ่น】
【ทักษะ: มลทินหุบเหว, โจมตีคลั่งสี่แขน, ระเบิดปราณมาร】
ระดับ 19 ขาดอีกเพียงสองระดับก็จะถึงขั้นสาม
จากนั้นเงาดำอีกมากมายก็ปรากฏขึ้นจากเบื้องหลังรอยแยก
【ปีศาจชั้นต่ำแห่งหุบเหว ระดับ 12】
【ผีดิบกินศพแห่งหุบเหว ระดับ 14】
【สุนัขล่าเนื้อแห่งหุบเหว ระดับ 11】
【ทหารมารกลายพันธุ์ ระดับ 15】
หนึ่งตัว สิบตัว สามสิบตัว จำนวนยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุดเจียงหานก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่กำลังคำนวณ
พลทหารหยินสามสิบนายต้องเผชิญหน้ากับสัตว์มารระดับสูงจำนวนมากขนาดนี้ ย่อมต้องมีผู้บาดเจ็บล้มตายแน่นอน
แม้เฮยอู๋ฉางกับไป๋อู๋ฉางจะแข็งแกร่ง แต่ตอนนี้ก็ยังถูกจำกัดด้วยระดับของเจียงหาน หากต้องรับมือกับสัตว์มารขั้นสองหลายสิบตัวพร้อมกันจริง ๆ ก็ไม่มีทางสังหารพวกมันได้ในพริบตาเหมือนตอนอยู่สุสานสายลมมืด
นับตั้งแต่เปลี่ยนอาชีพมา นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงหานต้องทำสงครามกองทัพอย่างแท้จริง
ไกลออกไป โจวเยว่กับคนอื่น ๆ ที่กำลังถอนกำลังต่างเห็นเสาสีดำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป
“รอยแยกหุบเหว!”
โจวเยว่หยิบเครื่องสื่อสารออกมาทันที
“เรียกศูนย์บัญชาการ!”
“พบรอยแยกหุบเหวขั้นสองทางชานเมืองฝั่งตะวันออก!”
“ย้ำ!”
“พบรอยแยกหุบเหวขั้นสองทางชานเมืองฝั่งตะวันออก!”
เสียงของกู้ฉางเฟิงจากปลายสายเปลี่ยนไปในทันที
“พวกคุณถอนกำลังเดี๋ยวนี้!”
“เจ้าหน้าที่ทุกคนที่ต่ำกว่าขั้นสองออกจากเขตปิดล้อมให้หมด!”
“หน่วยปฏิบัติการที่สามกำลังไป!”
โจวเยว่กัดฟัน
“เจียงหานยังอยู่ข้างใน!”
“อะไรนะ?” กู้ฉางเฟิงแทบคิดว่าตัวเองฟังผิด