รุ่งเช้าวันต่อมา
หลินอี้ขอพักจากงานช่วยเหลือชั่วคราว แล้วกลับมายังกองร้อยยานเกราะหนึ่งที่จากมาหลายวัน
ขบวนของกองร้อยเรียงแถวเป็นระเบียบ การฝึกเป็นไปอย่างพร้อมเพรียง ความคุ้นเคยของบรรยากาศทหารโชยเข้ามา ทำให้ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางต่อเนื่องหายไปได้ไม่น้อย
รองผู้กองเซินโจว ผู้รับผิดชอบงานดูแลในกอง ได้รออยู่หน้าอาคารหน่วยตั้งแต่เช้าตรู่
หลินอี้ยกมือทำความเคารพทันที "ผู้กองรองสวัสดีครับ หลินอี้กลับมารายงานตัวแล้ว!"
เซินโจวก้าวขึ้นมาสองก้าว ด้วยความชื่นชมยินดี: "หลินอี้ กลับมาแล้ว"
"แล้วจะบอกให้ เจาก่อน ท่านได้กำหนดให้พิธีเลื่อนขั้นของนาย แผนโดยผู้กองจ้าวจัดขึ้นเอง แต่ได้รับคำสั่งเร่งด่วนจากหน่วยกรม ให้ไปประชุมเกี่ยวกับการปฏิรูปการฝึกซ้อมที่สำคัญมาก มีกำหนดการขัดกัน กลับมาไม่ทัน"
เขาก็เพิ่งรู้ข่าวเมื่อเช้านี้ กำหนดเดิมคือจ้าวหมิงฮุยเมื่อวานประชุมเสร็จ เช้านี้จะกลับมา แต่กลับได้รับแจ้งว่าต้องประชุมต่อ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการปฏิรูปการฝึกซ้อม ไม่สามารถเลี่ยงได้
เขายิ้มพร้อมกับตบไหล่หลินอี้เบา ๆ: "อดทนเอาไว้ประจำการหน่อย ธีวันนี้ผมจะจัดให้แทนผู้เบียนเอง"
หลินอี้มีอาการผิดหวังเลื่อนผ่านใบหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วลุกขึ้นยืนตรงทำความเคารพอย่างเป็นทางการ: "ไม่เป็นไรครับผู้กอง ผมฟังตามการจัดของกองเต็มใจ"
ให้พูดว่าไม่ผิดหวังก็ไม่จริง
นี่กำลังจะได้เจอจ้าวแก่ (หัวหน้าเก่า) สักที แต่จ้าวแก่กลับไม่สามารถเป็นไข้ของตัวเองได้เพราะมีราชการด่านหน้าอยู่
