เสียงตวาดที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำให้บรรยากาศในที่เกิดเหตุเงียบกริบลงทันที
ตัวจ๋ายลี่เอง ผู้ช่วยคนสนิท และเหล่าบรรดาเจ้าหน้าที่ที่อยู่รายล้อม ต่างก็ชะงักค้างไปหมด ทุกคนหันขวับไปมองชายที่พุ่งออกมาอย่างเหวยซานเหอด้วยความตกตะลึง
ไม่มีใครคาดคิดว่า ทหารเกณฑ์ธรรมดาๆ อย่างเขา จะกล้าบุกเข้ามาทำลายหน้ากากปลอมของพวกเธอต่อหน้าธารกำนัล และกล้าตวาดใส่จ๋ายลี่ต่อหน้าสาธารณะชน!
อีกทั้ง พวกเขาก็ไม่คิดว่าที่นี่จะยังมีคนอยู่อีก!
หลังจากที่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดบรรดาเจ้าหน้าที่ก็ตั้งสติได้ ใบหน้าเปลี่ยนสีทันที แววตาดูแคลนปรากฏขึ้นมาอย่างไม่ปิดบัง
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่สวมเสื้อกั๊กอาสาสมัคร สีหน้าทะนงตัวเกินร้อย ก้าวออกมาข้างหน้าอย่างถือดี ชำเลืองตามองอย่างเหยียดหยาม พูดด้วยน้ำเสียงถากถาง: "ไหนยะ ทหารบ้านไหนกัน! ใจกล้าขนาดนี้! พวกเราพี่ลี่จะไปให้ไหนนายชี้แนะ?"
"มายุ่งอะไรกับเรื่องชาวบ้านเขา! รีบไปให้พ้นๆ เลย! ไม่งั้นอย่าหาว่าเราไม่เตือน!"
แล้วก็ คำพูดวันนี้ ถ้านายกล้าเอาไปพูดแม้แต่คำเดียว ฉันสั่งคนมาจัดการนายได้เลยเชื่อไหม?
พอได้ยินแบบนั้นเหวยซานเหอก็โมโหจนขำออกมา ตะคอกกลับไปว่า: "ฉันยุ่งเรื่องชาวบ้าน? วันนี้พวกนายปากดีด่าคนอื่นอยู่ตรงนี้ ฉันไม่ใช่แค่ยุ่ง ฉันจะเอาหน้าตาหน้าซื่อใจคดของพวกนายนี่แหละ ไปเปิดโปงให้หมด!"
ฉันจะให้คนทั้งเน็ตรู้ว่า การกุศลอันยิ่งใหญ่ที่พวกแกอวดอ้าง มันสกปรกและเลวทรามแค่ไหนกันแน่!
คำพูดนี้โดนจุดอ่อนของพวกเขาเข้าเป๊ะ
บรรดาเจ้าหน้าที่สีหน้าเปลี่ยนไป แววตาอาฆาตฉายชัดขึ้นมา
ในสายตาของพวกเขา ทหารเป็นแค่แรงงานระดับล่างที่ต้องทำงานแลกข้าว ไม่มีทั้งอำนาจและบารมี ไม่คู่ควรที่จะมาสู้กับพวกเขา และไม่คู่ควรที่จะมาทำลายแผนการดีๆ ของจ๋ายลี่ ตัดเส้นทางการหาเงินของพวกเขาอีกด้วย
แล้วที่สำคัญที่สุดคือ ถ้าถูกเปิดโปงขึ้นมาจริงๆ ถึงแม้จะกดข่าวไว้ได้ในระยะสั้น แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ ขึ้นมาล่ะ?