พิธีมอบยศและแต่งตั้งตำแหน่งอันยิ่งใหญ่ก็อลังการจนจบลงอย่างสวยงาม
หน่วยต่างๆ ทยอยแยกย้ายกันอย่างเป็นระเบียบ เหล่าทหารต่างถอยไปพักผ่อน พลางยังฮือฮากับข่าวช็อกที่เพิ่งได้ยิน ไม่มีใครไม่รู้สึกว่าประวัติของหลินอี้ชุดนี้มันพลิกฟ้าขั้นสุด ยกให้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของทั้งกองทัพจริงๆ
ฝูงชนแยกย้ายกันไป ค่ายก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
หลินอี้กลับมาที่พัก มือยังถือเอกสารรับตำแหน่งใหม่แกะกล่อง หน้าอกมีเหรียญตราระยิบระยับเล็กน้อย ดูโดดเด่นมากทีเดียว หัวอกมันฟินไปหมดเลย
ในหัวเขาเริ่มจินตนาการถึงภาพกลับไปยังกองร้อยได้แล้ว มุมปากก็อดยกขึ้นเล็กน้อยไม่ได้
เหล่าเจ้าเมื่อก่อนเอาแต่พูดบอกปากไม่เว้นว่า ตอนเขาเองกลับมากองร้อยตอนเป็นผู้หมวดฝึกหัด ใช้เวลาแค่ปีเดียวก็ได้เลื่อนขั้นเป็นรองผู้กองเก่งและเท่แค่ไหน
ตอนนั้นหลินอี้ฟังจนหูชากันเลยทีเดียว แต่ก็ดันเป็นเรื่องจริงซะด้วยสิ ที่ทำได้ก็แค่ด่าเจียงหมิงฮุยไปสองสามประโยค
แต่ตอนนี้สิกลายเป็นเรื่องดี
พี่หลินอี้น่ะหรอ เอาแต่ปล่อยประกาศตัวเองว่าขึ้นตำแหน่งไวน่ะเหรอ? วันนี้ฉันจะทำให้แกดูสักตั้ง!
แกใช้เวลาหนึ่งปีกว่าได้เป็นรองผู้กองแล้วก็เอามาโม้? ฉันเป็นทหารในกองได้สองเดือนก็ขึ้นเป็นรองผู้กองเลยย่ะ!
เมื่อก่อนแกเอาแต่มาโม้ให้ฉันฟังทุกวัน เช้าวันนี้ได้ทีให้ฉันบ้าง ต้องแสดงอำนาจให้สาสมต้องใช้หนี้ให้มันเรียบๆ ไม่มีละ!
กำลังฟินกับการคิดจะกลับไปกองร้อยแล้วโม้ชุดใหญ่ เสียงฝีเท้าคุ้นเคยก็ดังมาจากด้านหลัง