ได้ยินประโยคนี้ หลินอี้และบรรดาทหารเก่าของหมวดหนึ่งทั้งหมดก็ชะงักไป
ไม่แสดงกันแล้วหรือ?
เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ต้องพูดกันลับ ๆ หรือไม่ก็ดึงไปคุยเบา ๆ ข้าง ๆ หรอกหรือ?
พูดต่อหน้าพวกเขาตรง ๆ เลย นี่เห็นพวกเขาไม่ใช่คนนอกจริง ๆ สินะ...
ไจ้ลี่ได้ยินแล้ว รอยยิ้มจริงใจบนใบหน้าไม่เปลี่ยน ไม่รู้สึกว่ามีอะไรไม่เหมาะสมเลยแม้แต่น้อย พยักหน้าเรียบ ๆ น้ำเสียงเหมือนพูดเรื่องเล็กน้อย “ได้ งั้นถ่ายใหม่อีกเทคหนึ่ง”
พูดจบ เธอก็ปล่อยมือหลินอี้ทันที หยิบผ้าเปียกจากมือผู้ช่วยมาเช็ดมือแรง ๆ
จากนั้นก็ต่อหน้าทหาร สื่อมวลชน และเจ้าหน้าที่ทั้งหลาย ถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่เกรงใจใคร กลับไปยืนนอกกรอบภาพของกล้องอีกครั้ง
ผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ ไม่สนโคลนใต้เท้า ใช้มือหยิบโคลนเล็กน้อย ค่อย ๆ สะบัดใส่เสื้อผ้าของไจ้ลี่ แล้วยังป้ายน้ำโคลนที่หน้าเธออีกหน่อย
เห็นภาพนี้ หลินอี้ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ ในดวงตาเหลือเพียงความเย็นชา
เฉินซาน จ้าวฮั่น และทหารเก่าหมวดหนึ่งทุกคน สีหน้าซับซ้อนปนเปหลากรส
พวกเขาเข้าใจได้ งานการกุศลน่ะ เอามาโปรโมตก็ไม่มีอะไรผิด แต่นี่ไม่ใช่การโปรโมตง่าย ๆ แล้ว นี่มันตั้งแต่ต้นจนจบเป็นการถ่ายภาพจัดฉากแสดงละครที่วางแผนมาอย่างดีชัด ๆ!
ประชาชนกำลังประสบภัยทุกข์ยาก ทหารกำลังสละชีวิตสู้ภัยน้ำท่วม ทุกคนกำลังแข่งกับภัยพิบัติ เธอนำเสบียงมา แต่ไม่ช่วยคนก่อน ไม่บรรเทาทุกข์ก่อน เรื่องแรกกลับเป็นการเซ็ตมุมกล้อง เค้นท่าทาง ถ่ายภาพซ้ำ เพียงเพื่อสร้างภาพลักษณ์คนใจบุญให้ตัวเอง ชิงความรักจากชาวเน็ตทั้งประเทศ เก็บเกี่ยวยอดวิวและกระแส?