ควันจากการสู้รบบนป่าเขาค่อย ๆ จางหายไป
การรบยืดเยื้อที่รุกและถอยห่างกัน การสู้ตายในช่องแคบ ทำให้เหล่ารุ่นพี่ปีสี่เครียดมานาน
ตอนนี้รูปสมรภูมิเอียงข้างอย่างเห็นได้ชัดเจน ทั่วทั้งสนามรบไม่มีการปะทะครั้งใหญ่อีกต่อไป ใจของทุกคนในฝ่ายน้ำเงินที่ค้างคามาวางลงเสียที สภาพเตรียมพร้อมที่ตึงเครียดผ่อนคลายลง
ในสายตาลูกศิษย์ฝ่ายน้ำเงินทุกคน ศึกนี้จบตั้งนานแล้ว
ฝ่ายแดงกว่าแปดสิบกองกำลังใหญ่พังตั้งแต่ยกแรก แนวแตกกระจายหมด ต่อมาหน่วยจู่โจมห้าคนของหลินอี้ที่บุกตีฝ่าวงล้อมและสู้ตายจนเปิดทางออกมาได้ ดูฉูดฉาดดี แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นชะตากรรมถูกกวาดล้างทั้งหน่วย
แพ้ชนะชัดเจนแล้ว ชัยชนะอยู่ในกำมือพวกเขาแน่นหนาแล้ว
เหล่ารุ่นพี่ปีสี่ส่วนใหญ่ปลดปล่อยความตึงเครียดจากการรบ ปล่อยมือที่กำอาวุธ คลายหลังที่แอ่นเกร็งมานานออก ผ่อนคลายพักผ่อนกันตามที่กำบังเป็นกลุ่มสองกลุ่มสาม
มีคนพูดคุยหัวเราะร่วนทบทวนศึกเมื่อครู่ บางคนจัดเก็บอุปกรณ์ปืนฝึก ทุกคนใจผ่อนคลายหมดแล้ว รอแค่การนับถอยหลังของการฝึกสิ้นสุดลง แล้วเก็บเกี่ยวผลงานชนะขาดลอยนี้ได้สบาย ๆ
ทั่วทั้งฐานที่มั่นฝ่ายน้ำเงิน บรรยากาศผ่อนคลายแผ่ไปทั่ว ระดับการเฝ้าระวังลดต่ำสุดเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ระหว่างที่ทุกคนผ่อนคลายยาม พูดคุยหัวเราะและพักผ่อนนี่เอง ในช่องสัญญาณคำสั่งเข้ารหัสเฉพาะของฝ่ายน้ำเงิน ก็มีเสียงแจ้งเตือนของครูฝึกเฉียนคุนดังขึ้นกะทันหัน: "ทุกคนโปรดทราบ สนามรบยังไม่เคลียร์หมด สถิติสูญเสียของฝ่ายแดงยังมีชีวิตรอดหนึ่งคน ยังไม่ถูกตัดสินว่าถูกกำจัด ทุกคนอย่าเพิ่งเลิกป้องกัน"