เสียงพูดสิ้นสุดลง ความวุ่นวายในสนามฝึกที่กำลังจะจางหายไป ทุกคนก็หันขวับไปมองคนพูดโดยไม่รู้ตัว
คนที่เอ่ยปากก็คืออวี๋จื้อฮุ่ย หรือที่ทุกคนชอบล้อว่าไอ้หัวโตอวี๋นั่นเอง
ปกติแล้วเขาไม่ใช่คนที่ค่อยพูดค่อยจา ส่วนใหญ่จะเงียบ ๆ ไม่ค่อยออกความเห็นในวงคุย แต่การที่จู่ ๆ เขาออกมาเสนอความคิดครั้งนี้ ทำให้หลายคนแปลกใจไม่น้อย
ครูฝึกเองก็อึ้งไปเล็กน้อย เลยถามต่อว่า "เปิดกล่องปืน? ว่ามาสิ คิดยังไง"
พอได้รับกำลังใจ อวี๋จื้อฮุ่ยก็สูดหายใจลึก แล้วเริ่มอธิบายอย่างช้า ๆ เป็นขั้นเป็นตอน
"ครูฝึกครับ ปืนที่เราจะได้รับมอบรอบนี้เป็นปืนรุ่น 191 ใหม่เอี่ยม แกะกล่องเลยด้วย แถมพวกเรายังเป็นนักเรียนชุดแรกของทั้งโรงเรียนที่ได้เปลี่ยนปืนใหม่อีก มันมีจุดขายของมันอยู่แล้ว"
"บล็อกเกอร์ทั่วไป หรือสถาบันอื่น ๆ ไม่มีทางได้แตะปืนใหม่ของทางการหรอกครับ เราใช้ความเป็นนักเรียนนายสิบ ถ่ายคลิปแกะกล้องปืนของแท้ ของจริง ตั้งแต่เริ่มแกะ โชว์รายละเอียดปืน ใส่คำอธิบายพื้นฐานง่าย ๆ นิดหน่อย ทั้งแปลกใหม่ ทั้งโหด ต้องมีคนดูแน่"
แถวทหารเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ระเบิดเสียงฮือฮา
"โอ้ยตาย! ไอ้หัวโตอวี๋ ไอเดียนี้เด็ดมาก!"
"โห ไอเดียนี้เจ๋งจริง ไม่เหมือนคลิปชีวิตประจำวันหรือละครสั้นแบบที่เห็นทั่วไปเลย!"
"ฟังแล้วน่าสนใจว่ะ คอนเทนต์เฉพาะแบบโหด ๆ ใคร ๆ ก็อยากดูแกะกล่องปืนใหม่กันทั้งนั้น!"
"โอเคเลยนะอวี๋จื้อฮุ่ย สมเป็นนาย ดูเงียบ ๆ แต่พึ่งพาได้จริง!"
"ไอ้หัวโตอวี๋นี่มันโครตเจ๋ง! เก็บงำดีนี่หว่า"
ทุกคนต่างพูดกันคนละทิศละทาง ชมด้วยความจริงใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความทึ่ง
คำชมที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้อวี๋จื้อฮุ่ยที่นิสัยออกจะเงียบ ๆ รู้สึกเขินขึ้นมาทันใด แก้มร้อนผ่าว มือก็เกาหัว ก้มหน้าลงต่ำ
สีหน้าไม่พอใจของครูฝึกหายไปจนหมด กลายเป็นความพอใจสุด ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "ไอเดียนี้ดีเลย แปลกใหม่ แถมเหมาะกับสภาพพวกเราตอนนี้ ตกลงตามนี้เลย ทำคลิปแกะกล่องปืนใหม่"
จากนั้นสายตาของเขาก็กวาดมองทั่วสนาม ตะโกนถามว่า "ไอเดียลงตัวแล้ว ใครจะเป็นคนออกหน้ากล้อง?"
