หลี่ฉ่างซานรู้จักนิสัยของหลินกั๋วตงดีเกินไป หากผู้บัญชาการกองพลลงมือจัดการเอง กองบัญชาการกองพลจะต้องมีความเคลื่อนไหวบ้างไม่มากก็น้อย
ทั้งคู่ทำงานร่วมกันมานาน หากมีลมไหนพัดผ่าน เขาก็คงได้รับข่าวเป็นคนแรกแล้ว
แต่หลินกั๋วตงกลับไม่พูดอะไรสักคำ แบบนี้แหละที่แปลกจริงๆ
หลินกั๋วตงยกมือขึ้น ปัดไปมาอย่างไม่ใส่ใจ น้ำเสียงเรียบๆ ว่า “ไม่ใช่ฉัน คราวนี้เจ้าหมอนี่ไม่พึ่งพาครอบครัวเลยสักนิด ไปจัดการเองทั้งหมด”
“ได้ยินว่ามันไปตามเพื่อนร่วมรุ่นปีเดียวกันจากโรงเรียนนายร้อยมา ต่างคนต่างช่วยกันหาคนประสานงานจัดการเบื้องหลัง สุดท้ายก็ทำให้เรื่องราวที่ยุ่งเหยิงและปวดหัวตรงนี้ ผ่านพ้นไปได้เรียบร้อย”
ฟังจบหลี่ฉ่างซานตาแทบถลนออกจากเบ้า อุทานด้วยความตกใจว่า “ไอ้หยา! เก่งไม่ใช่เล่น! ไม่คิดว่าหลินอีไอ้หนูนี่จะมีความสามารถแบบนี้ด้วย!”
“ผู้หมวดหนุ่มทั่วๆ ไป เจอเรื่องใหญ่แบบนี้ที่เกี่ยวข้องกับดารา สื่อ และความเห็นของสาธารณะทั้งประเทศ ต่างคงจะตื่นตระหนกกันหมดแล้ว ไหนจะทำอะไรไม่ถูก ไหนจะทำได้แต่นั่งรอผู้ใหญ่มาช่วย”
“ส่วนมัน จัดการเอง หาที่จัดการเองอีก ไม่ได้สร้างความวุ่นวายให้กองพลหรือครอบครัวแม้แต่น้อย”
เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าหลินอีไอ้หมุนี่มีความสามารถ ตั้งแต่เล็กคิดจะให้ลูกสาวแต่งงานด้วย ทำให้ทั้งสองครอบครัวได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน
แต่ไม่คิดเลยว่าไอ้หมุนี่จะเก่งถึงขนาด เรื่องแบบนี้ยังสามารถราบรื่นผ่านได้ด้วยตัวเองอีก”
ต้องรู้ว่า หลินอียังเป็นแค่ผู้หมวดฝึกงาน เทคนั้นก็ ถึงทำได้ขนาด ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
เก่งจริงๆ
หลินกั๋วตงมุมปากกระตุกเล็กน้อย แกล้งทำเป็นดูถูก “หึ! ก็แค่เส้นทางลับแบบนี้ลับๆ ล่อๆ เยอะแยะเต็มไปหมด ความคิดที่เอาจริงเอาจังจะทำงานแบบตรงไปตรงมาเห็นไม่มีเท่าไร แต่เรื่องหาเส้นสาย หาหนทางมือชั้นยอดทั้งนั้น”
ถึงคำจะดูแย่ แต่แววตาเขาแอบยิ้มจับใจจนแทบกลั้นไว้ไม่ได้ มุมปากก็โค้งขึ้นนิดๆ มันส่งข่าวความในใจออกมาแล้ว
เช้านี้รู้ข่าวเหล่านี้เข้ามา เขาในความรู้สึกโคตรฟินเลย!