ตลอดทั้งคืน เขตพิเศษแสงออโรราราวกับถูกสูบเลือดจนแห้ง เห็นได้ชัดว่ากำลังทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว
ตรงกันข้ามกับจี้ฉางที่เหมือนระบายความคับแค้นทั้งหมดลงบนแท่นควบคุม
เขาทำงานหนักต่อเนื่องสิบสองชั่วโมงเต็ม ผลิตกระสุนปืนเทพสายฟ้าออกมาเกือบ 300,000 นัด เวลาก็ล่วงมาถึงสิบโมงกว่าในตอนเช้าแล้ว
ในจังหวะนั้นเอง เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากด้านนอก จี้ฉางก็ลุกขึ้นช้า ๆ แล้วเดินไปยังห้องโถง
คนที่มาที่นั่นไม่ได้มีแค่ไป๋ชิงชิง วันนี้จินเจี่ย ผู้ควบคุมเขตพิเศษแห่งหนึ่ง ก็มาปรากฏตัวด้วย
เมื่อเห็นจินเจี่ย จี้ฉางก็เหลือบมองไป๋ชิงชิงโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะหันไปพูดกับพี่เหลียนที่กำลังรินน้ำให้ทั้งสองคน
“ช่วยเก็บห้องปฏิบัติการหน่อย”
“ได้ค่ะ เจ้านาย”
ส่วนที่ลานหลังบ้าน เทียนหลงกับตี้เซี่ยและลิ่วเอ๋อร์มาถึงที่นี่ตั้งแต่เมื่อคืน ตอนนี้ทั้งสามกำลังเร่งมือทำงาน
จี้ฉางเห็นภาพนั้นก็ทรุดนั่งลงบนโซฟาตามสบาย ก่อนจะเอ่ยขึ้น
“ไม่ทราบว่าจินเจี่ยมาที่นี่มีธุระอะไรหรือครับ?”
จินเจี่ยถอนหายใจเบา ๆ ก่อนตอบทันที
“ชิงชิงบอกฉันแล้วว่านายคือ ‘อิ่น’ ในเมื่อเป็นอย่างนั้น เราก็พูดกันตรง ๆ เลย ตอนนี้เหลือผู้ควบคุมเขตพิเศษแค่พวกเราสามคน นายคิดจะทำยังไง?”
จี้ฉางมองไป๋ชิงชิงบนโซฟาอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบว่า
“จะทำอะไรได้ล่ะ กลุ่มรับจ้างของไป๋ชิงชิงสืบจนแน่ชัดแล้ว คงต้องถอนกำลัง ว่าแต่สถานการณ์ในเขตพิเศษตอนนี้ไปถึงไหนแล้ว?”
ไป๋ชิงชิงที่อยู่ข้าง ๆ ยักไหล่ พยายามพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ