ตอนที่ 64 หนึ่งวินาทีต่อหนึ่งนัด: ฉันทำธุรกิจค้าอาวุธในวันสิ้นโลก

ทั้งสามเดินทางมาถึงตลาดมืด เพราะการบุกโจมตีของสัตว์ติดเชื้อก่อนหน้านี้ ตลาดมืดในตอนนี้จึงเล็กลงกว่าก่อนอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อมาถึงที่นี่ จี้ฉางกับพี่เหลียนสบตากัน จากนั้นทั้งคู่ก็พาปู้ไจเดินเข้าไปในตลาดมืดทันที

สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องจี้ฉางกับพวกอีกสองคน กลิ่นสนิมปนกลิ่นเหม็นเน่าจากท่อระบายน้ำพุ่งปะทะจมูก

เมื่อมาถึงใจกลางตลาดมืด จี้ฉางเห็นผู้คนจากทุกทิศทางมองมาทางนี้ จึงพยักหน้าให้พี่เหลียนอีกครั้ง พี่เหลียนพลันสะบัดไม้แท่งหนึ่งในมือ “ฟึ่บ~” ให้กางออก

วินาทีต่อมา ป้ายรับสมัครขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น พี่เหลียนเห็นว่าผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่ที่นี่อ่านหนังสือไม่ออก จึงรีบประกาศว่า

“ทุกคนเงียบก่อน เจ้านายต้องการรับคน ใครทำฐานปลอกกระสุนของเหยี่ยวดำกับปืนเทพสายฟ้าเป็น มาคุยกันได้ ถ้าผ่านการคัดเลือก เราพาไปสวรรค์เขตซีได้ทันที มีอาหารกับที่พักให้”

สิ้นเสียง ตลาดมืดที่เพิ่งสงบลงเล็กน้อยก็พลันแตกตื่นขึ้นมา

ข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วบริเวณรอบนอกอย่างรวดเร็ว ราวกับโรคระบาด

ณ มุมหนึ่งของตลาดมืด โก่วตั้นสูญเสียแขนซ้ายไปแล้วจากเหตุสัตว์ติดเชื้อบุกโจมตีครั้งก่อน

เขามองจี้ฉางที่ถูกผู้คนรุมล้อม สีหน้าหม่นหมอง ก่อนเอ่ยว่า

“จี้ฉาง ตอนนี้นายไปถึงระดับไหนแล้วกันแน่”

ส่วนทางจี้ฉางกลับไม่ทันสังเกตเห็นโก่วตั้น ยังคงมองผู้ลี้ภัยนับไม่ถ้วนที่อยู่ห่างจากเขาราว 3 เมตร

ทันใดนั้น กลิ่นอายดุดันสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากฝูงชน