หนึ่งวินาทีหนึ่งนัด: พ่อค้าอาวุธแห่งวันสิ้นโลก

ตอนที่ 47 หนึ่งวินาทีหนึ่งกระสุน: ฉันเป็นพ่อค้าอาวุธในวันสิ้นโลก

7 นาที· 1.6K คำ

จี้ฉางสงสัยอยู่บ้างว่าทำไมซาห่ายถึงเปลี่ยนท่าทีไปกะทันหัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ขึ้นรถไป

เมื่อเทียบกับกองทหารรับจ้างระดับดี สถานที่ที่กองทหารรับจ้างระดับซีตั้งอยู่ดูเหมือนจะก่อสร้างคืบหน้าไปเร็วกว่าอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่โรงงานและสิ่งปลูกสร้างประเภทเดียวกันก็สร้างเสร็จแล้ว

หลังลงจากรถ จี้ฉางก็มองกองทหารรับจ้างทะเลทราย ก่อนเอ่ยเสียงเบา

“ดูท่าคราวนี้แต่ละกองจะเสียหายหนักไม่น้อย”

ซาห่ายที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าเบา ๆ

“ใช่ แต่ความเสี่ยงย่อมแปรผันตรงกับผลประโยชน์ โดยเฉพาะคนที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลกอย่างพวกเรา ถ้าเป็นเมื่อก่อน กองกำลังระดับดีอยากเลื่อนเป็นระดับซี อย่างน้อยก็ต้องสะสมกำลังกันหลายปี แต่ตอนนี้เพิ่งผ่านไปวันครึ่งเท่านั้น เท่าที่ฉันรู้ก็มีกองกำลังยื่นขอเลื่อนเป็นระดับซีแล้วสามกอง หนึ่งในนั้นก็คือเจ้าหมอนั่นเมื่อกี้”

“งั้นเหรอ แล้วกองทหารรับจ้างระดับซีมีเยอะไหม? คราวก่อนคุยกับไป๋ชิงชิง เธอบอกว่าเขตพิเศษของเรามีกองทหารรับจ้างระดับบีแค่สามกอง ไม่มีระดับเอเลยสักกอง ทำไมถึงไม่เลื่อนระดับล่ะ?”

จี้ฉางเอ่ยชื่อไป๋ชิงชิงออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ซาห่ายก็อดเหลือบมองเขาอย่างระมัดระวังไม่ได้

“ง่ายมาก เลี้ยงไม่ไหว เขตพิเศษของเราเลี้ยงกองทหารรับจ้างระดับเอไม่ไหว แค่นั้นเอง ส่วนกองทหารรับจ้างระดับซี ตอนนี้เท่าที่ฉันรู้มีแค่หกกอง ประเมินอย่างระมัดระวังก็คงไม่เกินสิบกอง ที่ฉันเชิญคุณมาคราวนี้ เพราะมีเรื่องอยากขอร้อง มีกองหนึ่งชื่อกองกำลังคลื่นเดือด พวกเขาก็เป็นกองทหารรับจ้างระดับซีเหมือนกัน

“ทั้งคุณสมบัติและกำลังรบยังแข็งแกร่งกว่ากองเราเสียอีก เราสองคนสนิทกันถึงขั้นฝากชีวิตไว้ได้ เขาฝากให้ฉันมาถามว่า พอจะ...”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป