เมื่อตกลงเรื่องร้านค้าเรียบร้อยแล้ว ขั้นต่อไปก็คือการเซ็นเอกสารสารพัดอย่างที่ยุ่งยาก
เพราะทำเลที่ตั้ง ร้านหมายเลข C-555 จึงมีราคาถูกกว่าร้านอื่นเล็กน้อย แต่ก็ยังสูงถึง 150,000 อยู่ดี
จนปัญญา จี้ฉางจึงจำต้องเลือกทางออกด้วยการกู้เงิน
เมื่อเทียบกับชาติก่อน เงินกู้ในตอนนี้ไม่มีดอกเบี้ยหรือค่างวดรายเดือน ขอแค่ชำระคืนปีละ 6,000 ก็พอ
แน่นอนว่าจะเลือกจ่ายคืนก่อนกำหนดทั้งหมดก็ได้เช่นกัน
นอกจากนี้ ค่าไฟฟ้าและค่าน้ำร้อนตลอดทั้งปีของเขตซีจะเรียกเก็บในอัตราเดียวกัน ปีละ 500
กล่าวคือ จี้ฉางจ่ายไปเพียง 500 ก็ย้ายเข้าไปอยู่ร้านหมายเลข C-555 ได้ทันที
เมื่อเห็นว่าใกล้เที่ยงแล้ว จี้ฉางก็ตรงไปสำรวจร้านของตัวเองทันที
ชั้นหนึ่งเป็นร้านขนาดใหญ่ ด้านหลังมีห้องเล็ก ๆ ขนาดราวสามถึงสี่ตารางเมตรอยู่ห้องหนึ่ง
ส่วนชั้นสองมีห้องนอนถึงห้าห้องกับห้องรับแขกหนึ่งห้อง แถมยังมีห้องน้ำถึงสองห้อง
หลังสำรวจดูคร่าว ๆ จี้ฉางก็หันไปพูดกับพี่เหลียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทันที
“ทางเขตเอฟยังมีอะไรต้องเอามาอีกไหม? ถ้าไม่มีก็ไม่ต้องกลับไปแล้ว ทำความสะอาดที่นี่ก่อน ฉันต้องกลับไปสักรอบ”
พี่เหลียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าตอบในที่สุด
“มีแต่ของพัง ๆ ค่ะ ในเมื่อเจ้านายรับฉันไว้ แถมยังให้กินให้อยู่ด้วย ฉันก็ไม่กลับไปที่นั่นแล้ว”
“ได้ เอากำไลข้อมือมา ฉันจะโอนเงินให้ แล้วจะเขียนรายการของที่ต้องซื้อไว้ให้ เก็บกวาดเสร็จแล้วอย่าลืมซื้อของพวกนี้กลับมาล่ะ”
“ติ๊ง”
หลังโอนเงินก้อนโตถึง 3,000 ให้พี่เหลียน เธอก็สะดุ้งไปอย่างเห็นได้ชัด
แต่เมื่อเห็นสีหน้าสงบนิ่งของจี้ฉาง พี่เหลียนก็ได้แต่ข่มความตื่นเต้นไว้ แล้วเริ่มเปิดดูรายการของ