ขายมะเขือเทศไปตลอดบ่าย เจียงหลี่เห็นว่าไม่มีลูกค้าแล้วจริง ๆ จึงเก็บแผง
นับดูแล้วขายออกไปได้ 23 ชั่ง
แม้จะสู้ตอนขายในเขตปลอดภัยไม่ได้ แต่มีรายได้บ้างก็ดีกว่าไม่มีเลย
【รายได้วันนี้:】
【มันฝรั่ง——6,480 แต้ม】
【มะเขือเทศ——1,495 แต้ม】
【รวม: 7,975 แต้ม】
ยอดเยี่ยม!
อีกนิดเดียวก็จะมีรายได้วันละหมื่นแต้มแล้ว!
เจียงหลี่เก็บมะเขือเทศที่เหลือ ลุกขึ้นแล้วยิ้มตาหยีให้หลินอั้น “ไปกันเถอะ กลับบ้านกินข้าวกัน”
พอได้ยินว่าจะกลับบ้านไปกินข้าว ดวงตาของหลินอั้นก็สว่างวาบทันที
เธอกลับบ้านไปกินข้าวด้วยได้หรือเปล่านะ?
ดูท่าคนปลูกผักจะนับมื้อเย็นของเธอไว้ด้วยแล้ว
ฮึ ใช้ได้เลยนี่
หลินอั้นเบิกตากลมโต ทว่าก็ไม่อาจแสดงออกชัดเจนเกินไป จึงทำเพียงตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “อ้อ”
เจียงหลี่หลุดหัวเราะ
เมื่อกลับถึงแปลงผักข้างบ้านพักปลอดภัย เจียงหลี่ก็เห็นว่าเย่หงจวินทำเล้าไก่เสร็จแล้ว ตอนนี้กำลังทำรั้วไม้ล้อมสวนผักให้เธอ
เล้าไก่แข็งแรงมาก แถมยังประณีตอยู่ไม่น้อย
ต้าหมากับเอ้อร์เหมามีบ้านเป็นของตัวเองเสียที
เจียงเหยียนเอาไก่ใส่เล้าไว้ก่อนแล้ว
เล้าไก่ดูภายนอกคล้ายกระท่อมไม้หลังเล็ก ๆ ข้างในมีอุปกรณ์กลไกขนาดย่อมสำหรับเก็บข้าว พอขยับก็จะโปรยข้าวลงมา สะดวกต่อการให้อาหาร นอกจากนี้ยังมีภาชนะใส่น้ำกับรังไข่ และชั้นล่างสุดก็ติดถาดรองมูลที่เลื่อนเข้าออกได้ ทำความสะอาดง่าย
อืม งานนี้ทำได้ดีจริง ๆ
“พี่ กลับมาแล้วเหรอ” เจียงเหยียนเดินออกมาจากบ้านพักปลอดภัย “ผมจัดการถั่วเหลืองตากแห้งเรียบร้อยแล้ว ได้เมล็ดถั่วทั้งหมด 24 ชั่ง”
เจียงหลี่ได้ยินแล้วตาเป็นประกาย!