แต่ของที่มีมูลค่าถึง 210,000 แต้ม ตอนนี้ก็ได้แต่เก็บไปฝันก่อน
ตอนนี้เจียงหลี่มีแต้มอยู่ในมือเจ็ดพันกว่าแต้ม ซื้อรั้วตาข่ายไฟฟ้าได้แค่ 18 เมตร
เธอหอบเมล็ดพันธุ์กลับไปที่แปลง เมื่อมีพลังพิเศษแล้ว ก็ข้ามขั้นตอนแช่เมล็ดและเพาะกล้าได้เลย หั่นมันฝรั่งเป็นชิ้น ให้แต่ละชิ้นมีตาหนึ่งตาแล้วฝังลงหลุม ปลูกเป็นแถวบนคันดิน
ก่อนฝังเมล็ด เจียงหลี่หว่านปุ๋ยรองพื้นไว้ในปริมาณที่เพียงพอ
ปุ๋ยมีหน้าที่ให้สารอาหาร พืชที่งอกออกมาจึงเติบโตได้ดีกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น การเร่งการเติบโตของพืชโดยใส่ปุ๋ยกับไม่ใส่ปุ๋ยนั้นใช้พลังงานไม่เท่ากัน นี่คือข้อสรุปที่เจียงหลี่ได้จากการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากไม่มีปุ๋ย ก็ต้องแปลงพลังพิเศษจำนวนมากให้กลายเป็นสารอาหารของพืช
หลังเร่งให้ถั่วเหลือง 100 เมล็ดกับมันฝรั่ง 100 ตางอกเป็นต้นอ่อน พลังงานของเจียงหลี่ก็หมดเกลี้ยง... ใบหน้าซีดเผือด ราวกับใกล้ตาย
ต้นอ่อนเล็ก ๆ ทนทั้งลมฝนและอุณหภูมิต่ำไม่ไหว เจียงหลี่จึงจัดโรงเรือนเตี้ยเพาะกล้าให้พวกมัน
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ เจียงหลี่ก็ปัดมือ ก่อนกลับไปบ้านพักปลอดภัย ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้เตี้ยแล้วเริ่มไถโทรศัพท์
เจียงเหยียนกำลังง่วนกับการตั้งเตาเล็ก ๆ และเตรียมวัตถุดิบสำหรับเอาไปย่างกินเดี๋ยวนี้
“พี่ เนื้อหมูหมดแล้ว”
เจียงเหยียนหยิบเนื้อหมูชิ้นสุดท้ายออกมา
เจียงหลี่ชะงัก
“หมดแล้วเหรอ?”
เนื้อหมูตั้งสี่สิบกว่าชั่ง เธอกับเจียงเหยียนกินหมดภายในไม่ถึงสัปดาห์อย่างนั้นหรือ?
เจียงเหยียนยิ้มเจื่อน ๆ พลางปาดเหงื่อ “พี่ เราสองคนกินเก่งเกินไปหรือเปล่า?”
โดยเฉพาะพี่ วันเดียวกินเท่ากับปริมาณที่คนอื่นกินสามวัน กินเก่งยิ่งกว่าจูชุ่ยฮวาเสียอีก