จี้หงอธิบายสถานการณ์ให้เจียงหลี่ฟัง
“ไม่ได้แต้มมา แต่มีของหน้าตาเหมือนเหรียญทองหล่นออกมาแทน”
เจียงหลี่มองดู ก็เห็นว่าเป็นเงินตราของร้านค้าระบบ
เครื่องรีไซเคิลนี่คายเหรียญทองออกมาได้ด้วยเหรอ?
ระบบส่งข้อความแจ้งเตือนมา:
【เครื่องรีไซเคิลหมายเลข 1 คุ้ยเจอของล้ำค่าในกองขยะ หน่อไม้ยักษ์ (102 ชั่ง) หน่อไม้ขนาดใหญ่เช่นนี้หาได้ยากยิ่ง! ได้นำส่งไปยังหอจัดแสดงพืชยักษ์ให้ผู้คนเข้าชมแล้ว เงินตราระหว่างดวงดาวที่ได้มาแปลงเป็นเหรียญทอง 1 เหรียญโดยอัตโนมัติ】
เจียงหลี่: “?”
หอจัดแสดงพืชยักษ์คงไม่ใช่หอจัดแสดงของโลกนี้สินะ? โลกที่สามารถนำพืชยักษ์ออกมาให้ชมได้ ผู้คนคงมีชีวิตจิตใจที่มั่งคั่งมาก ส่วนโลกที่เธออยู่ตอนนี้ ผู้คนส่วนใหญ่ยังดิ้นรนเพื่อให้พอมีพอกิน หากได้เห็นพืชผลยักษ์พวกนี้ก็คงไม่มีใครแปลกใจ เพราะมันเป็นของที่พบเห็นได้ทั่วไป
สองคนที่ขุดหน่อไม้กลายพันธุ์ยักษ์ได้ยังคงกังวลใจ
“เถ้าแก่เจียง คุณไม่รับหน่อไม้ใหญ่ต้นนี้ใช่ไหม? พวกเราไม่ควรขุดหน่อไม้ใหญ่ขนาดนี้หรือเปล่า? แบบนี้จะแลกแต้มไม่ได้แล้วใช่ไหม?”
เจียงหลี่: “ใครบอกว่าฉันไม่รับ? ต่อไปถ้าเครื่องคายเหรียญทองออกมา ก็เอามาให้ฉันตรง ๆ ฉันจะแลกให้พวกคุณตามอัตรา 1 ต่อ 1,000”
พูดจบ เธอก็โอนแต้ม 1,000 แต้มให้ทั้งสองคน
“ได้รับแต้มแล้ว 1,000 แต้ม”
ทั้งคู่ยืนอึ้งไปทันที
“1,000 แต้ม?”
คนรอบข้างเบิกตากว้างพร้อมกัน!
หน่อไม้แค่ต้นเดียว แลกได้ถึง 1,000 แต้มเชียวหรือ!
สองคนนั้นรู้สึกเหมือนถูกหวย “ดีจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าจะแลกได้ตั้งเยอะ!”
“ขอบคุณนะ เถ้าแก่เจียง!”
คนรอบข้างรีบถาม “เจ้าของฟาร์มเจียง ถ้าต่อไปพวกเราขุดพืชผลกลายพันธุ์ยักษ์ได้ ก็เอามาแลกแต้มกับคุณได้เหมือนกันไหม?”