มีกำแพงกั้นอยู่ แถมประตูก็เข้าไปไม่ได้ เว่ยต้าห่ายจึงมองอะไรไม่เห็นเลย
เขาอยากรู้ด้วยว่าผักในแปลงของเจียงหลี่ปลูกอะไรไว้บ้าง แต่สุดท้ายก็อดดู ได้แต่ไปดูแปลงผักบ้านอื่นแทน
พอมาถึงบ้านหลี่หลาน ก็พบว่าบ้านของเธอกำลังทำแนวกำแพงล้อมอยู่เหมือนกัน
เย่หงจวินเห็นแนวกำแพงล้อมของเจียงหลี่แล้วคิดว่าดีมาก แต่ตัวเองไม่มีทุนพอ จึงตั้งใจทำรั้วไม้แทน เขาจะโค่นไม้กลายพันธุ์ที่แข็งแรงมาทำให้สูงหน่อย คล้ายรั้วไม้ในสมัยโบราณ ถึงจะไม่แข็งแรงทนทานเท่ากำแพงหิน แต่อย่างน้อยก็ช่วยกันสิ่งต่าง ๆ ได้บ้าง
อีกทั้งเขาคิดว่าจะล้อมแค่หัวมุมเล็ก ๆ ของที่นา รวมบ้านพักปลอดภัยเข้าไปด้วย ไม่เหมือนเจียงหลี่ที่ล้อมที่นาทั้งผืน แบบนี้ใช้รั้วแค่ราว 200 เมตรก็พอ
เว่ยต้าห่ายเปิดผ้าใบของโรงเรือนทรงโค้งขนาดใหญ่ในแปลงของหลี่หลาน แล้วชะโงกดูข้างใน เห็นต้นกล้ากำลังงอกเต็มไปหมด «โอ้ มะเขือเทศกับมะเขือยาวงอกแล้วนี่!»
ในแปลงอีกผืนยังปลูกมันฝรั่งไว้เต็มพื้นที่ ตอนนี้ก็งอกพ้นดินแล้วเหมือนกัน
«ไป ๆ อย่ามาทำของฉันเสียหาย!» พอเห็นว่าเป็นเว่ยต้าห่าย หลี่หลานก็ไม่กินข้าวแล้ว รีบวิ่งออกมาไล่เขาทันที
ของในแปลงเธอมีไม่มาก แต่ทุกต้นเป็นของล้ำค่าที่เธอประคบประหงมอย่างดี พอเก็บเกี่ยวได้ก็ต้องเอาไปแลกแต้มทั้งนั้น!
หลี่หลานแทบจะดันเว่ยต้าห่ายออกจากแปลงไปตลอดทาง สีหน้าเขาดูไม่ค่อยดีนัก
«ทำไมทำตัวแบบนี้กัน เป็นเพื่อนบ้านกันแท้ ๆ ไม่ให้เกียรติกันบ้างเลย...»
ตอนกลับไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง เขาเดินผ่านฟาร์มของเจียงหลี่และบังเอิญเจอเฉินซิ่วเอ๋อ
เฉินซิ่วเอ๋อก็กำลังแอบสำรวจแนวกำแพงล้อมของฟาร์มเจียงหลี่อยู่ เธอถามเว่ยต้าห่ายว่า «นี่ทำตั้งแต่เมื่อไหร่?»