ลูกแก้วรับผลไม้ที่เจียงหลี่ยื่นให้มา ประคองไว้ในมือแล้วกัดคำหนึ่ง เคี้ยวตุ้ย ๆ ก่อนพูดว่า “อร่อยจริงด้วย”
คนหนึ่งกับลูกแก้วแอบอยู่หลังพุ่มไม้ กินกันไปไม่น้อย
ลูกแก้วไม่รู้สึกอิ่ม กินอาหารได้แค่ลิ้มรสเท่านั้น
อีกด้านหนึ่ง เจียงถังพบว่ามะนาวที่เจียงหลี่ปลูกไว้ข้างต้นแอปเปิลสุกแล้ว คงแอบมาปลูกตอนเธอไม่ทันสังเกต
มะนาวพวกนั้นลูกใหญ่เกินจริง ใหญ่เสียจนไม่เหมือนมะนาวเลยสักนิด
เจียงถังแก้ชื่อ “ชาน้ำแข็งองุ่น” ในรายการเครื่องดื่มเป็น “ชามะนาวน้ำแข็งองุ่น”
พอเติมรสเปรี้ยวหอมของมะนาวเข้าไป ชานี้ก็ยิ่งอร่อยขึ้น เจียงถังชงดื่มเองก่อนหนึ่งแก้ว ดื่มแล้วชื่นใจสุด ๆ ได้นั่งดูซีรีส์ไปพลาง จิบชาผลไม้ไปพลาง ช่างเป็นความรู้สึกที่ดีเหลือเกิน ตอนนี้เธอแทบไม่อยากกลับเขตปลอดภัยแล้ว ที่นั่นไม่มีอะไรเลย เมื่อเทียบกับที่นี่ก็ราวฟ้ากับดิน
เดิมทีเจียงหลี่คิดจะเอาเหรียญทองที่เหลือไปซื้อต้นผลไม้เพิ่ม แต่ลูกแก้วบอกให้เธออย่าเพิ่งใช้ เก็บไว้ซื้อวัวนมก่อน
“พอฟาร์มขึ้นเป็นระดับ 2 ร้านค้าก็จะปลดล็อกวัวนม ถึงตอนนั้นเธอซื้อเพิ่มได้หลายตัว”
ลูกแก้วพูดว่า “ตอนนี้เธอมีวัวนมแค่ตัวเดียว น้อยเกินไปแล้ว ถึงตอนนั้นใช้เหรียญทองซื้อวัวนม วัวนมก็ให้น้ำนม แล้วเอาน้ำนมไปขายแลกเหรียญทอง จากนั้นก็ซื้อวัวนมเพิ่ม... ทำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เธอก็จะมีทั้งวัวนมเยอะ ๆ น้ำนมมากมาย แถมยังมีเหรียญทองกองโตด้วย”
เจียงหลี่ “...”
ทำไมถึงรู้สึกพูดไม่ออกขึ้นมานะ?
“แล้วฉันต้องเลี้ยงวัวกี่ตัวกัน? คงต้องจ้างคนมาดูแลวัวโดยเฉพาะแล้วล่ะ”