“จริงสิ” เจียงหลี่ไม่ลืมกำชับเธอ “เจียงถังกำลังขายชาน้ำแข็งองุ่น เธอไปลองดื่มสักแก้วได้นะ รสชาติดีทีเดียว”
หลินอั้นฉีกยิ้ม “รู้แล้ว”
ถึงเจียงหลี่ไม่บอก เธอก็จะไปดื่มเองอยู่แล้ว! เรื่องแบบนี้เธอรู้หน้าที่ดี!
หลินอั้นหันไปหาเจียงถังเพื่อขอเครื่องดื่ม ส่วนเจียงหลี่เดินออกจากฟาร์มไปยังบ้านตระกูลเย่ที่อยู่ข้าง ๆ
พอเจียงหลี่มาถึง เย่หงจวินก็รู้ทันทีว่ามีงานเข้ามาแล้ว
“มีอะไรเหรอคุณเจียง? มีธุระอะไรหรือ?”
เจียงหลี่ตอบว่า “ฉันอยากให้คุณช่วยทำโรงเก็บเครื่องมือไม้ให้หน่อย ทำไว้ในฟาร์มของฉัน เป็นห้องเก็บของสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ แบบนั้น สัก 10 ตารางเมตรก็พอ ฉันจะเอาไว้เก็บอุปกรณ์การเกษตรอย่างจอบกับพลั่ว บางครั้งก็ใช้กองธัญพืชกับปุ๋ยได้ด้วย”
ตอนนี้พื้นที่เพาะปลูกของฟาร์มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แถมยังมีพนักงานเพิ่มมาอีกคน อุปกรณ์การเกษตรในฟาร์มจึงมีตั้งสี่ห้าชุด ทั้งจอบ พลั่ว บัวรดน้ำ และของจุกจิกอื่น ๆ บ้านพักปลอดภัยไม่มีที่พอจะเก็บ คิดไปคิดมา เธอจึงเห็นว่าควรจัดพื้นที่ทำห้องเก็บเครื่องมือไว้โดยเฉพาะ ต่อไปจะได้ใช้เก็บอุปกรณ์การเกษตรทั้งหมด
เย่หงจวินถูมือไปมาเมื่อได้ยิน “โห งานนี้ไม่ใช่งานเล็ก ๆ เลยนะ”
ถึงจะเป็นแค่ห้องเก็บเครื่องมือ แต่ก็ต้องทำโครงสร้างให้ครบชุด ทั้งลงเสาเข็ม ทำโครง หลังคา ผนัง ประตูหน้าต่าง ทุกอย่างต้องมีหมด