เจียงถัง: “ไม่ขาย”
เฉินจี้ฉีเห็นเจียงถังกำลังจะไป ก็รีบพูดว่า “เจียงถัง รู้ไหมว่าถั่วเขียวที่คุณขายเป็นพืชที่สูญพันธุ์ไปแล้ว? ถ้าคุณผูกขาดช่องทางขายของมันได้ คุณก็รวยแล้ว เข้าใจไหม?”
ก็เหมือนผลไม้ที่ฐานที่สามผูกขาดอยู่ ฐานที่สามอาศัยการผูกขาดผลไม้แล้วขายให้ฐานต่าง ๆ ในราคาสูงลิ่ว แพงจนเหลือเชื่อ กำไรเป็นกอบเป็นกำ คนไม่น้อยในฐานที่สามอาศัยผลไม้เหล่านี้กลายเป็นพ่อค้าส่งออก จนร่ำรวยมหาศาล!
ผลิตภัณฑ์อย่างถั่วเขียวซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีฐานไหนขายเลย ถ้ากุมช่องทางขายไว้ในมือได้อย่างแน่นหนา แล้วครองตลาดแต่เพียงผู้เดียว ต่อไปก็จะมีกำไรก้อนโตไหลมาไม่ขาดสาย!
เฉินจี้ฉียิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น! วันนี้เขายังเที่ยวถามคนไปทั่วว่า มีใครศึกษาวิธีปลูกถั่วเขียวได้แล้วหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นพืชที่กลายพันธุ์เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์แบบนี้จะปลูกขึ้นมาได้อย่างไร? แต่พอถามไปทั่วกลับไม่มีใครได้ยินข่าวอะไรจากคนอื่นเลย
ข่าวนี้คงมีแค่เจียงถังที่รู้!
เขาต้องหาทางทำให้เจียงถังยอมฟังเขา แล้วขยายธุรกิจนี้ให้ใหญ่ขึ้น เพื่อทำแต้มให้ได้มาก ๆ
“เจียงถัง บอกผมหน่อยว่าถั่วเขียวของคุณมาจากไหน ผมจะได้รู้ที่มาที่ไป แล้วค่อยตัดสินว่าทำได้หรือเปล่า คุณมีของดีขนาดนี้ ให้ผมร่วมมือด้วย แล้วเรามาทำธุรกิจผูกขาดกันดีไหม?”
เจียงถังมองเขาด้วยสีหน้าฉงน “เรื่องที่ฉันทำคนเดียวได้ ทำไมต้องร่วมมือกับคุณด้วย? คุณช่วยสนับสนุนเทคนิคหรือเงินทุนได้หรือไง?”