เจียงเหยียนอดเสียดายแต้มไม่ได้
“พี่ เมล็ดพันธุ์ของเราซื้อมาแพงเกินไปหรือเปล่า? พวกเขาพูดถูกนะ จริง ๆ แล้วปลูกเพิ่มอีกสักสองสามหมู่ก็เหมือนกัน ประหยัดแต้มได้ตั้งเยอะ!”
“อีกอย่าง ผมไม่กลัวเหนื่อยหรอก พี่ไม่ต้องเป็นห่วง ผมทำไร่เพิ่มได้อีก”
เจียงหลี่เหลือบมองเขา “คิดมากไปแล้ว จริง ๆ พี่ไม่ได้เป็นห่วงเธอขนาดนั้นหรอก”
เจียงเหยียน “...”
เจียงหลี่นึกขึ้นได้ว่าคราวก่อนเธอแลกช่องทางติดต่อกับเซี่ยหลวนในเขตปลอดภัย เรื่องเมล็ดพันธุ์แบบนี้ คนจากสถาบันวิจัยเกษตรคงรู้ดีที่สุด เธอจึงโทรหาอีกฝ่าย
“เซี่ยหลวน ฉันมีเรื่องอยากถาม ตอนนี้สะดวกไหม?”
“สะดวก พูดมาได้เลย”
เจียงหลี่ถาม “เมล็ดพันธุ์ข้าวต้านการกลายพันธุ์กับเมล็ดพันธุ์ข้าวทั่วไปต่างกันมากไหม? ถ้าปลูกเองควรเลือกแบบไหน ฉันเห็นว่าต้นทุนของสองชนิดนี้ต่างกันเยอะเหมือนกัน”
“เลือกเมล็ดพันธุ์ข้าวต้านการกลายพันธุ์! อย่าคิดเลือกแบบที่สองเลย” อีกฝ่ายตอบโดยไม่ลังเล “เมล็ดพันธุ์ข้าวทั่วไปมีไว้สำหรับคนที่ไม่มีเงินจริง ๆ เท่านั้น”
เจียงหลี่ขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน “ทำไมล่ะ?”
เซี่ยหลวนอธิบาย “เมล็ดพันธุ์ต้านการกลายพันธุ์รับมือกับวันที่ฝนแดงตกหนักสุดขีดได้ ตอนฝนแดงตก ปริมาณธาตุประหลาดในอากาศจะเพิ่มสูงขึ้นฉับพลัน ข้าวทั่วไปต้านทานการกระตุ้นจากธาตุประหลาดจำนวนมากไม่ไหว ถึงตอนนั้นนาข้าวทั้งผืนอาจกลายพันธุ์ไปหมด!”
เจียงหลี่ใจหายวาบ “กลายพันธุ์ทั้งหมดเลยเหรอ? แล้วที่บอกว่าผลผลิตต่อหมู่ได้ 100 ชั่งล่ะ...”
เซี่ยหลวนตอบ “ผลผลิตต่อหมู่ 100 ชั่งที่ว่าคำนวณจากสภาพอากาศปกติ ถ้าเจอฝนแดงตกติดต่อกัน เมล็ดพันธุ์ข้าวทั่วไปก็อาจเสียหายย่อยยับได้ เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้ว”