จากฟาร์มรอดวันสิ้นโลก

ตอนที่ 35 ฉันเป็นเจ้าของฟาร์มในวันสิ้นโลก

7 นาที· 1.6K คำ

“ปีนี้คงไม่ใช่ปีแห่งภัยพิบัติอีกหรอกนะ?”

ภายในศูนย์วิจัยอุตุนิยมวิทยาเขตปลอดภัยที่เก้า

หัวหน้าสำนักงานอุตุนิยมวิทยาหนุ่มยืนกอดอก สีหน้าเคร่งเครียดขณะมองแผนที่กลุ่มเมฆบนจอขนาดใหญ่

เส้นกราฟตัวชี้วัดต่าง ๆ ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ โดยตัวชี้วัดสำคัญที่สุดคือปริมาณธาตุประหลาดในอากาศ

ปริมาณธาตุประหลาดในอากาศเป็นตัวกำหนดอัตราการกลายพันธุ์ของพืชผล ซึ่งอัตราการกลายพันธุ์ก็เป็นตัวกำหนดผลผลิตอาหารโดยรวมของเขตเพาะปลูก และยังตัดสินด้วยว่าแปลงเพาะปลูกของฐานที่มั่นต่าง ๆ จะสามารถจัดหาอาหารให้ผู้รอดชีวิตได้อย่างต่อเนื่องหรือไม่

“ท่านหัวหน้าครับ จากแผนที่กลุ่มเมฆในตอนนี้ ปีนี้ไม่น่าจะมีฝนแดงตกติดต่อกันเหมือนครั้งก่อน ๆ ครับ”

ธาตุประหลาดในอากาศจะค่อย ๆ สลายไปตามกาลเวลา แต่หากเกิดฝนแดงตกติดต่อกัน อัตราการสลายตัวของธาตุจะตามปริมาณที่เพิ่มขึ้นมาใหม่ไม่ทัน ความเข้มข้นโดยรวมก็จะสูงขึ้น

“เชื่อมต่อไปยังเขตเพาะปลูก”

เขตเพาะปลูกตั้งอยู่ห่างจากฐานที่มั่นออกไป 10 กิโลเมตร

ภาพตัดไปยังโดรนลาดตระเวนทางอากาศ เผยให้เห็นเขตเพาะปลูกที่มีกำแพงสูงล้อมรอบ ด้านในมีแปลงเพาะปลูกเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ บางส่วนเป็นโรงเรือน บางส่วนปลูกกลางแจ้ง พืชผลบางแปลงโตจนออกผลแล้ว ขณะที่บางแปลงเพิ่งเริ่มมีต้นกล้า

ผืนดินกว้างใหญ่เหล่านี้คือแหล่งอาหารที่ผู้คนกว่าสองล้านชีวิตในฐานที่มั่นต้องพึ่งพา

คนงานเพาะปลูกเข็นเครื่องจักรทำงานกันอย่างเหน็ดเหนื่อยอยู่ด้านใน

ส่วนบนกำแพงสูง มีทหารจำนวนมากประจำการลาดตระเวน เพื่อป้องกันสัตว์กลายพันธุ์ทางอากาศ พวกเขาขึงตาข่ายไฟฟ้าไว้กลางเวหา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป