ลู่ซียืนอยู่ข้างโต๊ะปฏิบัติการในห้องแล็บกลาง กำลังใส่หลอดทดลองปิดผนึกหลอดสุดท้ายลงในกล่องเก็บอุณหภูมิ
ท่านอาจารย์เซี่ยงกำลังนับเอกสารอยู่อีกด้านของโต๊ะทดลอง วางสมุดบันทึกหลายเล่มที่เขียนหมายเลขกำกับไว้อย่างเป็นระเบียบ แล้วตรวจดูอีกครั้งว่ามีตัวอย่างตกค้างอยู่ในตู้เก็บความเย็นหรือไม่
ฟู่เสินกับเสิ่นหานโจวผลักประตูเข้ามา ตอนนั้นลู่ซีกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ล็อกกล่องเก็บอุณหภูมิใบสุดท้าย “ตัวอย่างซอมบี้อยู่ที่ไหน?”
“ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด” ฟู่เสินตอบ “เดี๋ยวขากลับค่อยเอาไปพร้อมกันก็ได้”
ลู่ซีพยักหน้า “ทางนี้ก็เก็บเสร็จแล้ว ของที่อยู่ในรายการอุปกรณ์ใส่กล่องเรียบร้อย เอกสารกับข้อมูลบันทึกก็เก็บใส่กระเป๋าหมดแล้ว”
เขามองไปทางท่านอาจารย์เซี่ยง “อาจารย์ครับ ฝั่งอาจารย์ยังมีอะไรต้องเอาไปอีกไหม?”
ท่านอาจารย์เซี่ยงใส่เอกสารฉบับสุดท้ายลงในซองเอกสารแล้วรูดซิปปิด “ไม่มีแล้ว ข้อมูลกับตัวอย่างสำคัญอยู่ที่นี่หมดแล้ว”
ลู่ซีรับเอกสารจากมือท่านอาจารย์เซี่ยง แล้วเก็บเข้าไปในมิติส่วนตัว
“งั้นไปกันเถอะ” ฟู่เสินพูด “ออกทางปล่องระบายอากาศของห้องควบคุมกล้องวงจรปิด เมื่อคืนเราตรวจสอบอาคารบนดินฝั่งนั้นแล้ว ไม่มีความผิดปกติ”
ทุกคนเดินไปตามทางเดิน มุ่งหน้าไปยังห้องควบคุมกล้องวงจรปิด ท่านอาจารย์เซี่ยงเดินอยู่กลางขบวน ลู่ซีอยู่ข้างกายเธอ ส่วนเสิ่นหานโจวกับฟู่เสินอยู่ด้านหน้าและด้านหลังตามลำดับ
ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิดมีศพสามศพวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ถูกเทปพันมัดไว้อย่างแน่นหนา ลู่ซีโบกมือครั้งหนึ่ง ศพทั้งสามก็หายไปจากอากาศ