นิ้วของช่างเทคนิคเลื่อนไปมาบนแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว ไม่กี่อึดใจ หน้าจอก็แสดงภาพมุมสูงที่นิ่งอีกครั้ง
ตอนเริ่มต้นภาพยังพอชัดเจนอยู่ แสงบริเวณทางเข้าแม้จะค่อนข้างมืด แต่ด้วยระบบไฟส่องสว่างในตัวของโดรน ทำให้เห็นกำแพงหินสองข้างและเศษหินบนพื้นได้ชัดเจน
เมื่อเข้าไปถึงจุดลึกประมาณสี่ร้อยเมตร ภาพก็กระตุกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีกลอง
ช่างเทคนิคกำลังจะปรับระดับความสูง จู่ ๆ ภาพบนหน้าจอก็พลิกคว่ำ แล้วก็ไถลถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว
กำแพงอุโมงค์เหมืองถาโถมผ่านเลนส์กล้องสองข้างราวกับมีอะไรบางอย่างลากจูงมันไป
โดรนลำที่ห้าตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกันกับลำก่อนหน้า
ไป๋อันอันเริ่มขยับตัวไปหลบหลังเสิ่นหานโจวอย่างเงียบ ๆ อีกครั้งตั้งแต่วินาทีที่โดรนบินเข้าไปในอุโมงค์ เหตุผลก็คือด้วยประสบการณ์ดูหนังมานับไม่ถ้วนของเธอ สภาพแวดล้อมแบบนี้มันเป็นจุดที่เนื้อเรื่องชอบมีอะไรโผล่หน้าขึ้นมาพอดี
ที่นี่มืดตึ๊ดตื๋อขนาดนี้ เธอกลัวนิดหน่อย
เสิ่นหานโจวมองไป๋อันอันที่แสร้งทำเป็นเดินเฉไฉมาหลบหลังเขาอย่างแนบเนียนที่สุด มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เขาเลือกที่จะทำเป็นไม่เห็นเสียอย่างนั้น แถมยังปรับท่ายืนเล็กน้อยเพื่อให้ไป๋อันอันหลบอยู่หลังเขาได้มิดชิด
ไป๋อันอันซ่อนตัวอยู่หลังเสิ่นหานโจว เหลือเพียงครึ่งหัวโผล่ออกมาดู เผื่อมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เธอจะได้หลบได้ทัน
ภาพบนหน้าจอหยุดสั่นไหวในที่สุด แล้วก็สงบนิ่งสนิท
