เวลาดึกดื่น
ฐานภูเขาเหนือ
หลิวต้าซุ่นกำลังนั่งคุยกับคนอื่นอยู่หน้าปากอุโมงค์เหมืองร้าง
กำลังคุยได้อารมณ์ดี น้องชายของเขาหลิวต้าลี่ก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
“พี่ พี่” หลิวต้าลี่สีหน้าลึกลับ “รีบกลับห้องไป ผมมีข่าวใหญ่จะบอกพี่”
“ข่าวอะไรวะต้าลี่ ลึกลับขนาดนั้น?” ชายที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หลิวต้าซุ่นถามขึ้น
หลิวต้าลี่ไม่ได้สนใจเขา คว้าแขนพี่ชายตัวเองขึ้นมา “พี่ รีบไป ๆ กลับห้องไปผมอธิบายให้ฟัง”
“แกพูดตรงนี้เลย นี่เพื่อนพี่ทั้งนั้น คนในเดียวกัน ไม่ใช่คนนอก” หลิวต้าซุ่นสะบัดมืออย่างหงุดหงิด
น้องชายเขาที่ว่านี่ดีไปหมด ยกเว้นนิสัยขี้หนูขี้แย
“เอ๊ะ พี่...”
ยังไม่ทันที่หลิวต้าลี่จะพูดจบ พี่ชายก็ตัดบทขึ้นก่อน “พูดตอนนี้เลย! ฟังหน่อยว่ามันเป็นข่าวอะไร แกถึงได้ปิดบังไว้แบบนี้?”
หลิวต้าลี่เอาแต่ดื้อดึงกับพี่ชาย สุดท้ายก็ต้องยอมลดเสียงลงพูด “มีวัคซีนตัวหนึ่ง ฉีดแล้วกลายเป็นคนมีพลังพิเศษได้เลย”
เสียงพูดของเขาจบลง กลุ่มคนที่เพิ่งเดินมารวมตัวกันเพื่อจะแอบฟังก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน
“ต้าลี่ นี่มันยุคไหนแล้ว แกยังจะเชื่อเรื่องแบบนี้อีกเหรอ?”
“นี่มันข่าวเมื่อเดือนก่อนแล้ว ย่ะ ตอนนี้ข่าวล่าสุดเขาบอกว่าฉี่เด็กใช้รักษาซอมบี้ได้ หึหึหึหึหึหึหึ”
“แกช่วยดูแลน้องชายแกหน่อยเถอะต้าซุ่น นี่มันวันสิ้นโลกแล้ว ถ้าเป็นสมัยก่อน ต้องโดนพวกขายอาหารเสริมหลอกจนกระเป๋าแห้งไปแล้วแน่ ๆ”
เสียงล้อเลียนรอบข้างทำให้หลิวต้าลี่หน้าแดงขึ้นมาทันที “ผมพูดเรื่องจริงนะ ผมเห็นกับตาตัวเอง!”
“จริงอะไรจริง ไป ๆ ไปอยู่ข้างโน้น” หลิวต้าซุ่นลุกขึ้นผลักเขาออกไป ถ้าน้องชายอยู่ต่ออีกสองนาที คนรอบข้างก็คงหัวเราะเยาะเขาไปด้วย
หลิวต้าลี่โดนพี่ชายลากผลักถีบส่งออกไปไกลห้าหกเมตร
เขาหันกลับมามองกลุ่มคนที่ยังชี้หน้าพูดจาล้อเลียนเขา ความโกรธแค้นพลุ่งพล่านขึ้นในใจ