"อือ..."
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์คิดว่าฝันว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมแขนของเหลียงซวี่ สูดกลิ่นหอมนั้นแล้วรู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง แล้วก็ใช้มือเท้าพันรอบตัวเขา ใบหน้าโถมลงไปในเสื้อผ้าของเขา
"เฮอะ! เจ้าตัวเล็กจอมกะล่อน"
เหลียงซวี่ที่นอนไม่หลับทั้งคืน ไม่มีทีท่าเหนื่อยล้า ปลายนิ้วลูบแก้มเนียนนุ่มนั้นเบา ๆ
ไม่แปลกใจที่เมื่อวานเขาจะเก็บเธอไว้ ที่ไหนก็ตามที่ล้วนเป็นไปตามใจเขาทั้งนั้น
ได้ภรรยามาโดยไม่คาดฝัน เหลียงซวี่รู้สึกไม่เป็นจริงขึ้นมา
เมื่อวานก่อนเขายังใช้ชีวิตซ้ำซาก ฝึกซ้อม นอนหลับ สองที่สองทาง แต่วันนี้จู่ ๆ ก็มีคนเข้ามาในชีวิต และความรู้สึกนี้ก็ไม่ได้แย่ ช่างน่าสนใจจริง ๆ
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ถูกความจั๊กจี้บนใบหน้าทำให้รู้สึกเสียวซ่า ยื่นมือเล็ก ๆ ไปคว้าอย่างนั้น ก็จับมือที่มีกลิ่นหอมนั้นเป็นขาไก่ทอดชิ้นใหญ่
พอเอาเข้าปากกัดก็รู้สึกว่าผิดปกติ ขาไก่ต้มสุกไม่เพียงแต่ขยับได้ ยังจับลิ้นเธอไว้ไม่ปล่อยอีก
จะไม่เป็นปีศาจแปลงร่างใช่ไหม
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์จำได้ ตอนที่ยังเป็นดอกไม้เล็ก ๆ ถูกผู้เฒ่าหัวหน้าเผ่าตักเตือนว่า อย่าไปเล่นแถวทะเลฝั่งนั้นง่าย ๆ จะมีมังกรร้ายชอบกินดอกไม้
พี่ใหญ่ของเธอเองก็เพราะไปเล่นแถวนั้นแล้วถูกกิน
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่ตื่นเพราะความตกใจ สะบัดขาไก่ในมือทิ้งทันที แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าก็คือ ตรงหน้าเธอมีอกขาว ๆ ที่จ้าตา
นี่ ๆ ๆ เกิดอะไรขึ้น?
ทำไมเธอถึงมานอนอยู่บนเตียงเทพบุตรแห่งโชคชะตาได้!!
ภูตดอกไม้ตัวน้อย รีบถอยหนี แต่กลับถูกแขนแข็งแรงกั้นไว้
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์เอ่ยเสียงสั่น: "พี่เหลียงซวี่ ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่?"
ไม่ทันได้สูดกลิ่นแห่งโชคชะตาอันหอมหวาน ก็รีบพลิกตัวจะลุกขึ้น