เพื่อป้องกันไม่ให้ลูกน้องตัวน้อยถูกหลอกไป เซี่ยฉือเย่จึงพาคนกลับมาที่ห้องนอนส่วนตัวเพื่อปูพื้นฐานความรู้ทางชีววิทยาให้อย่างเร่งด่วน
ฟังจบ หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็เงยหน้ามองชายหนุ่มด้วยความประหลาดใจ: "คุณแปลว่าบนโลกนี้มีเพศหกแบบเหรอ?"
เซี่ยฉือเย่หยิกแก้มนุ่มๆ นั้น พลางมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก: "ที่เรียกว่าโลกนี้... หรือว่าลูกน้องตัวน้อยของฉันมาจากที่อื่น?"
เขาพูดพลางลูบแก้มของหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ไปด้วย ราวกับเจอของเล่นที่น่าสนใจเข้าให้
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่ถูกบีบแก้มจนปากยื่นเหมือนปลาวาฬ มุ่ยปากแดงโต้กลับ ด้วยเสียงงึมงำจนฟังไม่รู้ว่ากำลังรู้สึกผิด: "ฉันก็เป็นคนโลกนี้แหละ"
"งั้นก็ดูเหมือนเสวี่ยเอ๋อร์ของเราจะเป็นเด็กโง่จริงๆ ด้วยสิ เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้"
เซี่ยฉือเย่ลูบไปมาไม่ยอมวาง มันนึกไม่เข้าใจว่าทำไมผิวของเบต้าถึงได้นุ่มลื่นขนาดนี้ เกินธรรมชาติไปแล้วจริงๆ
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ส่ายหัวปัดมือนั้นทิ้ง พลางเอ่ยอย่างงอนๆ: "โง่แค่ไหนก็เป็นลูกน้องคุณอยู่ดี สมองฉันก็ตามหัวหน้าสิ"
เซี่ยฉือเย่หัวเราะเบาๆ ในคอ ยิ่งโน้มตัวเข้าไปใกล้ ดวงตาคมเข้มราวกับจะดูดคนเข้าไปในนั้น:
"งั้นลูกน้องตัวน้อยหัวไว ช่วยบอกทีว่าคุณชายเป็นเพศอะไร?"
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์พยายามนึกถึงความรู้ที่เซี่ยฉือเย่เพิ่งสอนไป ดวงตากลมโตกลิ้งไปมา ก่อนจะสว่างวาบ: "เพศชาย"
หืม?
เซี่ยฉือเย่เลิกคิ้ว แค่นี้ยังต้องพูดอีกเหรอ?
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์กัดริมฝีปากล่าง แล้วก็กระโดดออกมาคำหนึ่งที่ฟังดูยากๆ: "อัลฟา"
เซี่ยฉือเย่บอกว่า เบต้าทั่วไปก็หน้าตาธรรมดา ไม่มีอะไรพิเศษ เพราะงั้นคนอย่างหัวหน้าเธอก็ต้องเป็นอัลฟาสิ