ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว
ฝูงชนที่มุงดูอยู่รอบ ๆ ต่างก็อึ้งงัน
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร? หรือจะเป็นทายาทของเครือบริษัทไหนอีก?”
“ฉันรู้จักเขา! เขาชื่อหลิวเฟิง เป็นแค่เด็กกำพร้าจน ๆ ไม่มีทั้งเงินและอำนาจ ไม่ใช่คุณชายตระกูลร่ำรวยอะไรทั้งนั้น!”
“อะไรนะ!”
“ไม่ใช่คุณชายตระกูลร่ำรวย แล้วเสิ่นเมิ่งเหยาสารภาพรักกับเขาทำไม? แถมยังเป็นฝ่ายจูบเขาก่อนอีก!”
“โห!”
“บ้าไปแล้ว! นี่มันบ้าชัด ๆ!”
“ทำไมฉันถึงไม่มีโชคดีแบบนี้บ้างนะ?”
ทุกคนยืนนิ่ง มองคนทั้งสองตรงหน้าอย่างเหม่อลอย
ชั่วขณะนั้น เสียงพูดคุยในที่เกิดเหตุก็ดังอื้ออึงขึ้นมา
“ฉันรู้ว่าคุณมีคำถามเต็มไปหมด ไปกับฉันสิ ฉันจะตอบให้ทีละข้อ!”
เสิ่นเมิ่งเหยาจูบแก้มหลิวเฟิงเบา ๆ
ไม่รอให้หลิวเฟิงตอบ เธอก็คว้ามือเขาแล้วลากขึ้นรถทันที ท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาของทุกคน
หลิวเฟิงไม่ได้ขัดขืน
เขาเองก็อยากรู้ว่า คุณหนูผู้ร่ำรวยคนนี้มาหาเขาทำไม
แม้เขาจะเคยกังวลว่าเสิ่นเมิ่งเหยาอาจคิดร้าย แต่พอนึกได้ว่าตอนนี้ยังไม่ใช่วันสิ้นโลก และเขากับเสิ่นเมิ่งเหยาไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกัน ที่สำคัญกว่านั้นคือเขายังมีโลกแห่งความโกลาหล ต่อให้เจออันตรายก็เข้าไปหลบในนั้นได้
เพราะอย่างนั้น
หลิวเฟิงจึงไม่ต้องกังวลอีก
“อาเฉิน ไปกันเถอะ!”
เห็นหลิวเฟิงให้ความร่วมมือเช่นนี้ เสิ่นเมิ่งเหยาก็โล่งใจ ก่อนจะเรียกคนขับรถอาเฉินซึ่งสวมสูทผูกเนกไท
“ครับ!”
อาเฉินสตาร์ตรถทันที
ไม่นานรถก็ขับออกจากมหาวิทยาลัยอวิ๋นจิ่น
ระหว่างทาง หลิวเฟิงอดสงสัยไม่ได้อีกต่อไป
เขาเป็นฝ่ายเปิดปากถาม “เสิ่นเมิ่งเหยา คุณมาหาผม มีธุระอะไรกันแน่?”
เขาไม่เชื่อหรอกว่า คุณหนูแห่งเครือเทียนหัวจะชอบไอ้หนุ่มจน ๆ ที่ไม่มีอะไรดีอย่างเขาจริง ๆ!
“ฉันอยากเป็นแฟนคุณ! ขอแค่คุณรับปากว่าจะไม่ทิ้งฉันไปตลอดชีวิต ฉันจะบอกข่าวเกี่ยวกับอนาคตให้คุณรู้!”
เสิ่นเมิ่งเหยาคว้ามือหลิวเฟิงไว้ทันที
น้ำเสียงของเธอจริงจังอย่างยิ่ง
หลังคลุกคลีเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกมาครึ่งปี เธอรู้ดีว่าวันสิ้นโลกนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด!
หากอยากมีชีวิตรอดในวันสิ้นโลก
เธอก็ต้องหาคนที่พึ่งพาได้!
และหลิวเฟิงก็คือตัวเลือกที่ดีที่สุดของเธอ!
เหตุผลอื่นไม่มีอะไรเลย นอกจากหลิวเฟิงเป็นคนดี ฆ่าแต่คนที่สมควรตาย
อีกทั้งยังแข็งแกร่งพอ!
หน้าตาก็ถูกใจเธอด้วย
ที่สำคัญที่สุดคือ หลิวเฟิงอยู่ที่มหาวิทยาลัยอวิ๋นจิ่น!
เขาเป็นคนที่เธอเข้าหาได้ง่ายที่สุด!
แต่ถ้าอยากให้เขาปกป้อง ความสัมพันธ์แบบเพื่อนธรรมดาย่อมไม่มั่นคงพอ
แม้หลิวเฟิงจะไม่ฆ่าคนตามอำเภอใจ
แต่เขาก็ไม่ช่วยใครเหมือนกัน
ถ้าเธอไม่ผูกมัดตัวเองกับเขาให้แน่นหนา ก็มีโอกาสสูงที่เขาจะทิ้งเธอได้ทุกเมื่อ!
“ข่าวเกี่ยวกับอนาคต?”
สีหน้าหลิวเฟิงยังคงสงบนิ่ง
แต่ในใจกลับปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์!
เขาลองหยั่งเชิงถาม “คุณหมายความว่ายังไง? หรือว่าคุณทำนายอนาคตได้?”
“ทำนายอนาคตน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก แต่ฉันบอกได้ว่าฉันเป็นคนที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่!”
เสิ่นเมิ่งเหยาขยับเข้าไปใกล้หูหลิวเฟิง
เธอลดเสียงลงจนแทบเป็นเสียงกระซิบ
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่อยากให้อาเฉินได้ยิน
แต่เธอก็จำเป็นต้องพูด!
มีเพียงพิสูจน์ให้หลิวเฟิงเห็นว่าเธอมีประโยชน์ เธอถึงจะขึ้นเรือลำเดียวกับเขาได้อย่างราบรื่น!
ไม่อย่างนั้น
ต่อให้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ เธอก็ต้องตายอยู่ดี!
แล้วการย้อนกลับมาจะมีความหมายอะไร?
“ย้อน...”
หลิวเฟิงเบิกตากว้าง
ไม่อาจปิดบังความตื่นเต้นในใจได้อีกต่อไป
แต่เพิ่งเอ่ยออกมาได้คำเดียว มือเรียวขาวราวหยกก็ปิดปากเขาไว้แน่น
ทว่าเขาไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด!
กลับครุ่นคิดเงียบ ๆ อยู่ในใจ
คนที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่!
เขาคุ้นกับเรื่องแบบนี้ดี!
นิยายวันสิ้นโลกไม่ใช่มีตัวเอกที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่กันทั้งนั้นหรือ?
ในเมื่อเสิ่นเมิ่งเหยาเป็นคนที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่ ข่าวอนาคตที่เธอพูดถึงจะเป็นข่าววันสิ้นโลกจริง ๆ หรือเปล่า?
เรื่องนี้สำคัญมาก!
ถ้าเสิ่นเมิ่งเหยากลับมาจากวันสิ้นโลกจริง ๆ
เธอก็ต้องมีข้อมูลเกี่ยวกับวันสิ้นโลกแน่นอน!
ถ้าเป็นอย่างนั้น เขาก็เตรียมตัวล่วงหน้าได้ จะได้ไม่ต้องคลำทางไปแบบมืดแปดด้าน อาศัยลองผิดลองถูกด้วยตัวเองทั้งหมด!
“ดูท่าคุณจะเชื่อแล้วสินะ?”
เสิ่นเมิ่งเหยาชักมือกลับ
เธอมองปฏิกิริยาของหลิวเฟิงออกทั้งหมด
ถ้าคนทั่วไปได้ยินเธอพูดแบบนี้
คงคิดว่าเธอเป็นบ้าไปแล้ว ไม่มีทางตกใจเหมือนหลิวเฟิงแบบนี้!
แถมยังไม่คิดโต้แย้งเลยด้วยซ้ำ
หรือว่า...
อีกฝ่ายก็รู้เรื่องวันสิ้นโลก?
หรือพูดอีกอย่างคือ...
อีกฝ่ายก็เป็นคนที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่เหมือนกัน?
แต่เรื่องแบบนั้น
เป็นไปได้จริงหรือ?
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง
ข่าววันสิ้นโลกที่เธอภูมิใจนักหนาจะยังเป็นไพ่ตายที่ช่วยให้เธอรอดชีวิตได้หรือเปล่า?
แต่แล้ว
ความจริงก็พิสูจน์ว่าเธอคิดมากไปเอง
หลิวเฟิงโน้มตัวเข้ามาใกล้หูเธอ แล้วพูดเสียงเบาว่า
“คุยกันตรงนี้ไม่ปลอดภัย ผมว่าเราควรเปลี่ยนที่คุยกัน”
“ไม่ต้องห่วง ฉันเตรียมไว้แล้ว!”
เสิ่นเมิ่งเหยาถอนหายใจอย่างโล่งอก
ดูท่าอีกฝ่ายจะไม่รู้ข่าววันสิ้นโลก
เธอคิดมากไปเอง
หลังจากนั้น
ทั้งสองก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
เมื่อรถขับเข้าไปในลานจอดรถใต้ดินของโรงแรม เสิ่นเมิ่งเหยาจึงดึงมือหลิวเฟิง พาเขาขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 8
ท้ายที่สุดทั้งคู่ก็เข้าไปในห้องส่วนตัวที่ปิดมิดชิดห้องหนึ่ง
จนประตูห้องปิดลง
ภายในห้องก็เหลือเพียงเธอกับหลิวเฟิงสองคน
หลิวเฟิงกวาดตามองสิ่งของในห้อง มีเตียงหนึ่งหลัง ตู้เสื้อผ้า และห้องอาบน้ำ นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีก
“ตอนนี้บอกได้หรือยัง?”
“ยังไม่ต้องรีบ คุณยังไม่ได้รับปากเงื่อนไขของฉันเลย”
เสิ่นเมิ่งเหยายิ้มบาง ๆ
แม้เธอจะไม่รู้ว่าทำไมหลิวเฟิงถึงอยากรู้ข่าววันสิ้นโลกนัก
แต่เธอรู้เรื่องหนึ่งชัดเจนว่า
ข่าวของเธอสำคัญกับหลิวเฟิงมาก!
แค่นี้ก็พอแล้ว!
“เงื่อนไขของคุณ?”
หลิวเฟิงชะงักไปเล็กน้อย
แต่แล้วก็พยักหน้า “ถ้าข่าวของคุณทำให้ผมพอใจ ผมก็รับปากเงื่อนไขของคุณได้”
“ที่คุณพูด...จริงหรือเปล่า?”
เสิ่นเมิ่งเหยาถามอย่างไม่แน่ใจ
“แน่นอน! คุณมาหาผมเพราะเชื่อใจผมไม่ใช่เหรอ? ไม่ต้องห่วง ผมไม่ผิดคำพูด”
หลิวเฟิงเอ่ยเสียงเรียบ
ถ้าเสิ่นเมิ่งเหยารู้ข้อมูลเกี่ยวกับวันสิ้นโลกจริง
เขาก็ไม่ติดใจที่จะคอยปกป้องเธอ!
มีคนที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่อยู่ข้างกายแบบนี้ เขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ!
ยิ่งไปกว่านั้น
อีกฝ่ายยังเป็นนายทุนที่มีทรัพย์สินมหาศาล
เธอช่วยเขากักตุนเสบียงให้ได้มากที่สุด เรื่องดี ๆ แบบนี้เขาไม่มีเหตุผลจะผลักไส!
“ถ้าอย่างนั้นก็ตกลง!”
เสิ่นเมิ่งเหยาไม่พูดอ้อมค้อมอีก
เธอเริ่มเข้าเรื่องทันที
“อีก 5 วัน ธารน้ำแข็งบริเวณขั้วโลกทั้งสองจะละลาย ประกอบกับฝนตกหนักต่อเนื่องนาน 2 เดือน ดาวสีน้ำเงินทั้งดวงจะถูกน้ำทะเลท่วมมิด แล้ววันสิ้นโลกก็จะอุบัติขึ้น!”
“วันสิ้นโลก?”
สีหน้าหลิวเฟิงแปลกไปเล็กน้อย
เป็นวันสิ้นโลกจริง ๆ ด้วย!
“ใช่ หลังวันสิ้นโลกปะทุ พื้นที่แผ่นดินทั่วโลกถึง 90 เปอร์เซ็นต์จะถูกน้ำท่วม!”
เห็นหลิวเฟิงไม่โต้แย้ง เสิ่นเมิ่งเหยาจึงพูดต่อ
“แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในวันสิ้นโลก ศพของคนหรือสัตว์ที่แช่อยู่ในน้ำทะเลนานเกิน 1 ชั่วโมงจะกลายเป็นผีน้ำ! ผีน้ำพวกนี้ไม่มีสติรู้คิด มีเพียงสัญชาตญาณฆ่าฟันและกระหายเลือด พวกมันจะโจมตีเรือที่แล่นผ่านไปมา พอตกกลางคืนยังขึ้นจากน้ำ ปีนตึก ทุบหน้าต่าง แล้วจู่โจมมนุษย์ได้อีกด้วย! เมื่อกลืนกินเนื้อหนังเข้าไปไม่หยุด ผีน้ำก็จะวิวัฒนาการต่อไปได้เรื่อย ๆ จนเกิดสติปัญญาขึ้นมา! พวกมันคือฝันร้ายของมนุษย์ทุกคน!”