ลู่ชู่เซี่ยไม่ได้ตรงไปที่ห้องทำงานของตัวเอง แต่แวะมาที่ห้องทำงานของเจียงหานซงก่อน แล้วเคาะประตูเบา ๆ
“เข้ามาได้”
เมื่อได้ยินเสียงจากด้านใน ลู่ชู่เซี่ยก็ผลักประตูเข้าไป
“มาทำอะไรที่นี่เหรอ?” เจียงหานซงได้ยินเสียงประตูเปิด จึงเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นลู่ชู่เซี่ยก็ถามอย่างประหลาดใจ
“สองวันนี้ไม่มีอะไรทำ เลยแวะมาดูหน่อย จะไม่เข้าออฟฟิศเลยตลอดก็ไม่ได้หรอกนะ”
“เฮ้อ วันนี้เธอมาผิดจังหวะแล้ว ประธานเจียงกำลังโมโหอยู่ ทุกคนเลยต้องระวังตัวกันหน่อย จะได้ไม่ไปสะกิดโดนจุดเดือดเข้า”
พอได้ยินแบบนั้น ลู่ชู่เซี่ยก็สนใจขึ้นมา เธอเดินเร็ว ๆ ไปนั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน “เล่ามาสิ เกิดอะไรขึ้น? ฉันเพิ่งเข้าบริษัทมาก็เห็นทุกคนเครียดกันสุด ๆ แล้ว”
เจียงหานซงวางเอกสารในมือลง เอนหลังพิงเก้าอี้แล้วถอนหายใจ “ผู้กำกับรายการเพลงของสถานีโทรทัศน์ดาวแดง ชื่อรายการ ‘นักร้องตัวจริง’ ไม่รู้สมองกลับหรือไง ถึงได้เชิญนักร้องต่างชาติมาตั้งสองคน ผลก็คือช่วงไม่กี่ตอนที่ผ่านมา นักร้องต่างชาติพวกนั้นขยี้นักร้องของเราเละเลย
“คราวนี้คนดูไม่ยอมแล้ว ช่องแสดงความคิดเห็นบนเว็บไซต์ทางการของสถานีดาวแดงแทบถูกข้อความถล่ม ทุกคนเรียกร้องให้ทีมงานรีบหานักร้องฝีมือดีมาช่วยกู้สถานการณ์ ยังมีชาวเน็ตอีกไม่น้อยไปฝากข้อความไว้บนเว็บไซต์ทางการของสี่ค่ายใหญ่ หวังให้พวกเขาส่งนักร้องชายหญิงระดับราชาไปร้องเพลงสู้เพื่อประเทศ
“แต่สี่ค่ายใหญ่ไม่ยอมออกหน้า ซิงเหยากลับคอยควบคุมทิศทางกระแสอยู่เบื้องหลัง ชี้นำให้คนหันมาสนใจข่งชินหยางจากบริษัทเรา