เสียงเย็นเยียบก้องกังวาลเหนือจวนตระกูลฉิน ราวกับทำให้ห้วงอากาศพลันแข็งค้าง กลิ่นอายสังหารไร้เทียมทานแผ่ซ่านอย่างรุนแรง
ทั่วร่างของฉินอิ่น คลื่นโลหิตที่เดือดพล่าน ดั่งกระแสน้ำสีแดงฉานปั่นป่วนและแผ่กระจายออกไป
เขาจับจ้องไปที่ซ่างกวนอู่อย่างไม่วางตา เมื่อสายตากวาดผ่านร่างไร้วิญญาณหลายร่างบนพื้น ในชั่วขณะนั้นความมุ่งมาดสังหารในใจของฉินอิ่นก็ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์ ไม่มีการกดข่มใด ๆ อีกต่อไป
ส่วนฉินเว่ยหยางและคนอื่น ๆ ก็ตกตะลึงอยู่ ณ ขณะนั้นเช่นกัน ไม่คาดคิดว่าฉินอิ่นจะกลับมาได้ในเวลานี้
“ฉินอิ่น รีบหนีไป อย่าได้ห่วงพวกเรา เจ้าต้องอยู่รอดเพื่อเป็นความหวังของตระกูลฉิน!”
“คุณชายน้อย โบยบินไปให้ไกล พวกเรายอมตายอย่างไม่เสียดาย!”
เหล่าผู้คนแห่งตระกูลฉินต่างพากันตะโกน หวังให้ฉินอิ่นจากไปโดยเร็ว
ทว่าฉินอิ่นไม่เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย เขาส่ายศีรษะ “ข้าไม่ไป นี่คือบ้านของข้า!”
เสียงแค่นเสียงเย็นจากซ่างกวนอู่ที่ยืนอยู่บนที่สูงดังขึ้น พลางระเบิดหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฉินอิ่น ในที่สุดเจ้าก็กลับมา ข้ายังนึกว่าเจ้าจะหดหัวซุกตัว ไม่กล้าปรากฏตัวอีกชั่วชีวิต!”
“ที่คุณชายน้อยแห่งตระกูลซ่างกวนของพวกเราตาย เจ้าจะอธิบายว่าอย่างไร?”
สายตาฉินอิ่นจับจ้องไป จ้องเขม็งไปที่ซ่างกวนอู่ “ไม่มีอะไรให้อธิบาย ข้าเป็นคนฆ่าเอง”
“ซ่างกวนเฉินซื้อตัวนักฆ่าจากหอคอเลือด หมายจะสังหารข้าและหว่านเอ๋อร์ ข้าฆ่ามันไป ย่อมถูกต้องตามทำนองคลองธรรม!”
ทุกผู้คนพากันตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าจริง ๆ แล้วซ่างกวนเฉินคือผู้ที่ฉินอิ่นสังหาร
แต่เมื่อได้ยินชื่อหอคอเลือด ใครก็รู้ดีว่าหอคอเลือดนั้นเป็นนักฆ่ามืออาชีพ ซ่างกวนเฉินต้องการชีวิตของฉินอิ่น มิน่าล่ะฉินอิ่นจึงกล้าบุกไปยังตระกูลซ่างกวน ลอบสังหารซ่างกวนเฉิน
ซ่างกวนอู่แค่นเสียงเย็น พลังทั่วร่างพลันระเบิดออกมา กลายเป็นคลื่นพลังชั้นแล้วชั้นเล่า “ดีนัก ว่ากันว่าถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ซ่างกวนเฉินคือทายาทสืบทอดเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลซ่างกวนพวกเรา และเจ้าฆ่ามันไป ก็หมายถึงเป็นศัตรูกับตระกูลซ่างกวนของพวกเราทั้งตระกูล!”