ทั่วทั้งแดนลับไท่ฮวงล้วนเดือดพล่านถึงขีดสุด
ผู้บำเพ็ญอิสระมากมายที่เคยโลดแล่นอยู่ในแดนลับไท่ฮวงมาหลายปี รวมถึงเหล่ายอดฝีมือจากแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายที่ติดอันดับบัญชีไท่ฮวง บัดนี้ล้วนทะยานตรงไปยังภาพอัศจรรย์กระบี่เปิดประตูสวรรค์
เหนือเทือกเขาขนาดมหึมา เทือกเขาทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองอร่าม และภายในแสงสีทองนั้นกลับมีบันไดขั้นแล้วขั้นเล่า
บันไดทอดตัวสูงขึ้นไปจนถึงยอดเขา ยอดเขาจมอยู่ในหมู่เมฆ มองไม่เห็นสภาพการณ์
แต่ทุกคนที่มาถึงที่นี่ล้วนใจเต้นระรัว อยากจะก้มคำนับบันได
ทว่า ไม่นานก็มีผู้พบความผิดปกติ ตนเองกลับไม่สามารถย่างกรายขึ้นบันไดได้ ราวกับมีพลังที่มองไม่เห็นผลักพวกเขาให้ถอยไปไกล
ในเวลานี้
ผู้บำเพ็ญถือกระบี่หลายคนเดินทางมาถึงใต้บันได แสงสีทองเปล่งประกาย คนกลุ่มนี้กลับเข้าไปในบันไดได้
มีผู้หนึ่งจึงได้สติดังว่า: "มีเพียงผู้ฝึกกระบี่เท่านั้นจึงจะเข้าสู่บันไดได้"
"แล้วพวกเจ้าสังเกตหรือไม่ บนบันไดเหล่านี้ราวกับมีกระบี่ปราณพัดโหมกระหน่ำ ดูเหมือนเป็นบันไดกระบี่ขั้นแล้วขั้นเล่า"
"บันไดกระบี่ท้าสวรรค์ ช่างน่าเสียดาย พวกเรามิใช่ผู้ฝึกกระบี่ ก็ได้แค่มองดูอยู่ห่าง ๆ เท่านั้น"
"หากสามารถขึ้นถึงยอดได้ เกรงว่าคงมีมรดกของผู้ทรงอำนาจขั้นสูงสุดแห่งวิถีกระบี่"
คนจำนวนมากคว้าที่หน้าอก เจ็บปวดยิ่งนัก รังเกียจตนเองว่าเหตุใดจึงไม่ใช่ผู้ฝึกกระบี่
พลาดโอกาสเช่นนี้ไปอย่างเปล่าประโยชน์
ผู้บำเพ็ญหลายคนที่ขึ้นบันไดกระบี่ รู้สึกได้ถึงสัญญาณไม่ดีในทันที บนบันไดกระบี่มีกระบี่ปราณพัดโหมเข้าใส่ ส่วนพวกเขาก็ชักกระบี่ออกมา ต้องใช้กระบี่ปราณต้านทาน และทุกครั้งที่ขึ้นได้หนึ่งขั้น กระบี่ปราณก็จะเพิ่มความรุนแรงขึ้นอย่างไร้รูปร่าง