กระบี่ปราณสีเขียวก่อตัวเป็นพายุหมุน ศูนย์กลางพายุคือพื้นที่ว่างเปล่า
จักรพรรดิบุตรกระบี่ทอดสายตาลงมา ราวกับฮ่องเต้แห่งโลกมนุษย์ ไร้ผู้ใดเทียมทาน
อาภรณ์เขียวกระเพื่อมไหว เสียงกระบี่ก้องกังวาน ดาบเดียวฟาดฟันลง กระบี่ปราณเรียบง่าย แต่กลับแฝงพลังอำนาจทำลายล้างทุกสิ่ง
ฉินอิ่นสู้ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ เลือดลมพลุ่งพล่าน ดวงตาแดงก่ำ แสงสีทองในดวงตาประหนึ่งลุกไหม้ สุกสกาวยิ่งนัก
ประหนึ่งเทพสงครามผู้ไร้เทียมทาน แสงกระบี่สีทองไร้เทียมทานสายหนึ่งฟาดฟันออกไป
วิถีกระบี่ชั้นยอดของทั้งสองฝ่ายปะทะกัน
ตูม!
เกิดการปะทะอย่างรุนแรง หอคอยโบราณสั่นสะเทือน ราวกับวันสิ้นโลก
แสงสว่างรูปดอกเห็ดก่อตัวขึ้น ไม่อาจมองเห็นเหตุการณ์ภายใน
กระบี่นี้ ฉินอิ่นระดมความเข้าใจทั้งหมดที่มีต่อวิถีกระบี่ไท่ฮวง
คือกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา
ทว่า…
แสงกระบี่สีเขียวฟาดฟันลง ฉินอิ่นยกกระบี่ปัดป้อง กระเด็นลอยออกไป เนื้อหนังบนหัวไหล่ถูกเฉือนออกแหว่งหนึ่ง เนื้อเละเลือดท่วม สาหัสยิ่งนัก
จักรพรรดิบุตรกระบี่ซึ่งยืนอยู่เบื้องสูง อาภรณ์สีเขียวถูกตัดขาดชายหนึ่ง บนใบหน้ามีรอยเลือดจากกระบี่ปราณกรีดผ่าน
“กระบี่นี้หาใช่ธรรมดา”
“ฟันจนเกิดรอยเลือด เกือบทำให้เสียโฉม”
จักรพรรดิบุตรกระบี่เอ่ยเรียบๆ แววตาไร้ความเคลื่อนไหว แม้เป็นร่างแห่งเจตจำนงไร้อารมณ์ แต่ก็ยังเอ่ยชม
นี่หาใช่การเยาะเย้ย หากเป็นคำชื่นชมอย่างแท้จริง
ในขอบเขตเดียวกัน สามารถเกือบทำให้เขาบาดเจ็บได้ นับว่ายอดเยี่ยมพอควร
เพราะอย่างไรเสีย เขาในขอบเขตเดียวกัน ก็เป็นท่วงท่าไร้เทียมทานอย่างแท้จริง!
ฉินอิ่นยิ้มขมในใจ
กระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดของตน กลับทำได้เพียงครูดใบหน้าเป็นรอย?