อานุภาพของฉินอิ่นในชั่วขณะนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ประหนึ่งเป็นเทพสูงสุดที่ไร้ผู้เทียมทาน กดดันทุกทิศานุทิศ
เบื้องบนปรากฏหัวมังกรลวงตาสูงศักดิ์สุดประมาณ ดวงตาสีทองคู่หนึ่งทอดมองฟ้าดินอย่างเยือกเย็น
ชั่วขณะนี้ ทุกคนล้วนใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
กระทั่งเหมือนถูกภูผาขนาดมหึมากดทับทรวงอก เกิดความรู้สึกแน่นอึดอัดยากหายใจ
"นี่มัน... มังกรวิญญาณ์!"
"เป็นไป... ได้อย่างไรกัน ในโลกนี้มีผู้ใดสามารถควบคุมมังกรวิญญาณ์ได้!"
"มังกรแท้สูงส่งไร้ผู้เสมอเหมือน ว่ากันว่าในแดนสวรรค์บรรพกาล เคยมีเผ่ามังกรตัวจริงอยู่ เพียงแต่บัดนี้เผ่ามังกรได้สูญหายไปนานแล้ว หลงเหลือเป็นเพียงตำนาน แต่อุปนิสัยของเผ่ามังกรนั้นหยิ่งยโสยิ่ง แม้มีผู้ได้รับพลังมังกรแท้จริง เขาจะถูกมนุษย์ควบคุมได้อย่างไร!"
ผู้คนนับไม่ถ้วนตื่นตะลึงสุดขีด จ้องมองหัวมังกรยักษ์ที่ราวกับมังกรแท้ปรากฏกายขึ้นในขณะนั้น
ประหนึ่งมังกรแท้ที่หายสูญไปนับไม่ถ้วนปีฟื้นคืนชีพ ลงมาสู่โลกมนุษย์
ฟ่านหงถึงกับพูดตะกุกตะกักว่า "นี่คือบารมีของศิษย์พี่ฉินหรือ?"
"ข้าจำได้ว่าท่านศิษย์พี่ชิงอีก็มีวิญญาณมังกรเขียวอยู่เหมือนกัน เคยเห็นท่านศิษย์พี่ชิงอีใช้วิชาวิญญาณมังกรเขียวมาแล้ว แต่เหตุใดข้ากลับรู้สึกว่า วิญญาณมังกรเขียวของท่านศิษย์พี่ชิงอี เมื่อเทียบกับหัวมังกรที่ท่านศิษย์พี่ฉินใช้แล้ว ก็เพียงเท่านี้"
(ลู่ชิงอี: "......")
ลี่เฟยจิตใจสั่นสะเทือน แต่เขาจะยอมเชื่อได้อย่างไร ว่าฉินอิ่นสามารถควบคุมมังกรวิญญาณ์ที่แท้จริงได้
"หัวมังกรปลอมๆ คิดจะมาทำลายวิถีจิตของข้า ฝันไปเถอะ!"
"ดวงทารกวิญญาณสวรรค์!"
วินาทีต่อมา ดวงทารกวิญญาณสีทองปรากฏขึ้น เป็นดวงทารกวิญญาณระดับสวรรค์ของลี่เฟยอย่างไม่ต้องสงสัย คราวก่อนเขาใช้เสียงพิณโจมตีฉินอิ่น แต่ถูกพลังลึกลับในร่างฉินอิ่นสะท้อนกลับ