ผู้อาวุโสไห่สวมอาภรณ์ผ้าเนื้อดีเรียบง่าย ใบหน้าเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม
เมื่อฉินอิ่นมองลงไป ดูเหมือนว่าตระกูลมู่หรงจะหวาดเกรงผู้อาวุโสไห่ผู้นี้เป็นอย่างมาก
เขาไม่เคยพบมาก่อน หากแต่ลมหายใจของผู้อาวุโสไห่ลึกซึ้งยิ่งนัก เกรงว่าคงมิใช่ระดับขั้นควบแน่นปราณเป็นแน่
หรืออาจเหนือกว่าระดับขั้นควบแน่นปราณด้วยซ้ำ
ผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ ในทั่วทั้งทวีปสวรรค์เทวะก็มีให้พบได้น้อยยิ่ง
มิน่าตระกูลมู่หรงจึงหวาดกลัวผู้อาวุโสไห่เพียงนี้
มู่หรงเทียนเอ่ยเสียงเครียด "ผู้อาวุโสไห่ เรื่องนี้จะโทษข้ามิได้ เป็นเพราะเด็กนั่นตัดขาคู่ของมู่หรงฟู่ มิเช่นนั้นข้าก็มิมีทางลงมือในสมาคมการค้ากู่เยว่เด็ดขาด"
"ขอผู้อาวุโสไห่โปรดให้ความยุติธรรมแก่ตระกูลมู่หรงด้วย"
มู่หรงเทียนเอ่ยด้วยถ้อยคำเที่ยงธรรมหนักแน่น
แววตาของผู้อาวุโสไห่จับจ้องไปที่ร่างของมู่หรงฟู่ กระทั่งในดวงตาที่ลึกล้ำดุจบ่อน้ำโบราณไร้คลื่นนั้น ในยามนี้ก็มีแววประหลาดใจปรากฏขึ้นมา
มู่หรงฟู่เป็นผู้มีระดับขั้นแปรสมุทร ส่วนเด็กหนุ่มนั้นเพียงขั้นคลังวิญญาณแท้ ๆ กลับตัดขาคู่ของมู่หรงฟู่ได้
พลังการต่อสู้เพียงนี้ พอจะขนานนามว่าสะท้านฟ้าสะเทือนดินได้แล้ว
ผู้อาวุโสไห่ในยามนี้มองไปทางฉินอิ่น และในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าผู้อาวุโสไห่จะลงโทษกลุ่มคนของฉินอิ่นโดยเห็นแก่หน้าตระกูลมู่หรง
คิดไม่ถึงว่าริ้วรอยยิ้มกลับปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้อาวุโสไห่ "คุณชายผู้นี้ มีเรื่องเช่นนี้จริงหรือ?"
นี่...
ทุกคนล้วนประหลาดใจสุดขีด
"ผู้อาวุโสไห่ถึงกับสุภาพกับชายลึกลับผู้นี้ถึงเพียงนี้!"
"แต่ก่อนผู้ที่ก่อความวุ่นวายในสมาคมการค้ากู่เยว่ หากผู้อาวุโสไห่ลงมือ อีกฝ่ายมีเพียงหนทางตายสถานเดียว แต่นี่ฟังขึ้นมาทางใด กลับเหมือนมีแววเคารพอยู่ในน้ำเสียงนั้น"