ข่าวที่ฉินอิ่นวางยาพิษ สังหารผู้คนในสี่สำนักศักดิ์สิทธิ์ แพร่สะพัดออกไป สะเทือนทั่วหล้า
ปล้นชิงกันซึ่ง ๆ หน้าก็พอแล้ว ยังวางยาพิษร้ายแรงกลางวันแสก ๆ อีก ช่างไม่มีสิ่งใดที่ฉินอิ่นไม่กล้าทำ
มารยาทต่ำช้าถึงเพียงนี้ ผู้คนมากมายต่างร้องว่าฉินอิ่นไร้ยางอายเกินไป
แต่ผู้คนในโลกนี้ก็ไม่เคยเกรงกลัวเรื่องราวใหญ่โต อยากดูเรื่องสนุก
สี่สำนักศักดิ์สิทธิ์ได้ร่วมมือกันอย่างรวดเร็วที่สุดแล้ว เตรียมร่วมมือกันกดดันสำนักศึกษาสวรรค์วิถี
สีหน้าของผู้ยิ่งใหญ่จากสี่สำนักศักดิ์สิทธิ์ดูแย่มาก เรื่องนี้ ศิษย์ของตนพ่ายแพ้ก็น่าอับอายพอแล้ว บัดนี้ข่าวโจษจันไปทั่ว ยังเป็นการเหยียบย่ำให้พวกเขาอัปยศอดสูยิ่งกว่าเก่า
“หากไม่ให้สำนักศึกษาสวรรค์วิถีชดใช้ เกียรติของสี่สำนักศักดิ์สิทธิ์เราจะอยู่ที่ใด?”
“มิกลายเป็นเรื่องขบขันแก่ชาวโลก คิดว่าสี่สำนักศักดิ์สิทธิ์ของเราล้วนเป็นลูกพลับอ่อน ๆ งั้นหรือ!”
บัดนี้ แม้รู้ว่าสำนักศักดิ์สิทธิ์จื่อหยุนกับสำนักกระบี่ยุคสมัยตั้งใจปิดบัง แต่ก็ไม่อาจเอาผิดได้ เพราะเรื่องนี้ก็โทษสองสำนักศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งสี่สำนักศักดิ์สิทธิ์ตัดสินใจแน่วแน่ มุ่งตรงสู่สำนักศึกษาสวรรค์วิถี
เตรียมเรียกร้องคำอธิบาย
ตั้งปณิธานหนักแน่น หากสำนักศึกษาสวรรค์วิถีไม่ให้คำตอบ วันนี้ต้องให้สำนักศึกษาสวรรค์วิถีชดใช้อย่างสาหัส
ผู้คนนับไม่ถ้วนเหมือนเกล็ดปลาในแม่น้ำ หลั่งไหลสู่สำนักศึกษาสวรรค์วิถี เตรียมชมละครดีชั้นยอดเริ่มต้น
หลี่ซื่อเยวียนแห่งสำนักศึกษาสวรรค์วิถีได้ยินข่าวจากภายนอก สีหน้าเคร่งขรึมทันที “ฉินอิ่น ได้ยินว่าเจ้าวางยาพิษร้ายแก่ผู้ถูกสวรรค์เลือกของสี่สำนักศักดิ์สิทธิ์ กัดกร่อนมหาวิถี อาจทำให้พลังแห่งมหาวิถีที่พวกเขาหยั่งรู้ได้ พังพินาศในพริบตา”