ภายในคอกหมู
ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์สวมชุดกระสอบสีเรียบ แก้มยังมีรอยฝ่ามือเด่นชัด ร่างขดตัวอยู่ในมุมหนึ่ง
เบื้องหน้าของนางคือชายหนุ่มชุดหรูผู้หนึ่งกับองครักษ์อีกหลายนาย
ชายหนุ่มไม่ใช่ใครอื่น เป็นน้องชายต่างมารดาของซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ และยังเป็นน้องชายแท้ ๆ ของซ่างกวนหล่านเยว่
ซ่างกวนเฉิน
"คุณพี่ที่รัก หมูปัญญาวิญญาณพวกนี้ท่านพ่อให้เจ้าดูแลแน่ะ ดูพวกมันสิ ช่วงนี้ผอมลงไปมาก เรื่องแค่นี้ยังทำไม่ดี นึกว่าใกล้จะได้แต่งงาน เลยจะหลุดพ้นจากตระกูลซ่างกวนแล้วหรือ?"
ซ่างกวนเฉินก้มลงมองซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ที่ขดตัวอยู่ตรงมุมด้วยแววตาเย็นชาเย้ยหยัน
"ไม่...ไม่ใช่นะ ข้าให้อาหารตามปริมาณปกติ..." น้ำตาหยดหนึ่งไหลจากดวงตาคู่ดุจจันทราโลหิตของซ่างกวนหว่านเอ๋อร์
เมื่อเห็นซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ร้องไห้ ซ่างกวนเฉินยิ่งได้ใจ "โอ้ น้อยใจหรือ? ร้องไห้แล้ว?"
"ยังกล้าน้อยใจอีก หน้าตาน่าเกลียดกว่าผี เจ้าคือความอัปยศของตระกูลซ่างกวน แค่พ่อให้เจ้าดูแลเรื่องนี้ก็เป็นบุญคุณมหาศาลแล้ว!"
"แต่ก็ดีเหมือนกัน คราวนี้เจ้าได้แต่งงานแทนพี่สาวไปกับไอ้ขยะฉินอิ่น ก็ถือเป็นผลงานใหญ่ที่สุดที่เจ้าทำเพื่อตระกูลซ่างกวน"
"แต่อย่าคิดว่าทำแค่นี้แล้วจะบินหนีไปจากตระกูลซ่างกวนได้"
"นับดูแล้ว วันนี้เป็นวันที่ไอ้ขยะฉินอิ่นมารับเจ้าไปแต่งงานพอดี ฮ่า ๆ ๆ ข้าจะให้ฉินอิ่นดูว่าผู้หญิงที่มันเลือกมา ในตระกูลซ่างกวนใช้ชีวิตยังไง จะได้รู้ว่ามันตั้งใจแต่งกับเจ้าจริง หรือแค่เล่นละครตบตา"
เพี๊ยะ!
ซ่างกวนเฉินตบลงบนแก้มซ่างกวนหว่านเอ๋อร์เต็มแรง
ร่างบอบบางของซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ขาดสารอาหารเป็นทุนเดิม จะทนรับการโจมตีเช่นนี้ได้อย่างไร ถูกตบจนเวียนหัวตาลายไปหมด