อาฉุนและลั่วหลิวหลีต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง
ใครจะคาดคิดว่าฉินอิ่นยังมีเคล็ดวิชาลับโบราณของเผ่าอสนีมารวิหคม่วงอยู่ในมือ
ไม่แปลกที่ราชันอสูรจะเปลี่ยนสีหน้าได้เร็วกว่าพลิกฝ่ามือ
บุตรเขยเช่นนี้ ใครบ้างจะไม่รัก?
ต่อมา ลั่วหลิวหลีได้จัดที่พักให้ฉินอิ่นและอาฉุนเรียบร้อย
และเหตุการณ์วันนี้ ก็กำลังก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ทั่วทั้งเผ่าอสนีมารวิหคม่วง
เหล่าอสนีมารวิหคม่วงล้วนงุนงง ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าสิ่งที่ฉินอิ่นมอบให้ราชันอสูรนั้นคืออะไรกันแน่?
รู้เพียงว่าราชันอสูรเปลี่ยนท่าทีกะทันหัน ถึงขั้นเรียกฉินอิ่นว่าบุตรเขยผู้เลิศต่อหน้าธารกำนัล และไม่เกรงแม้จะต้องแบกรับข้อหาทรยศเผ่า ก็ยังยอมให้ฉินอิ่นเข้าฝึกบำเพ็ญ ณ บึงอสนีม่วง
นี่คือข้อห้ามของเผ่าอสนีมารวิหคม่วง
เป็นสิ่งที่ไม่มีวันยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาด
แต่ความเป็นจริงกลับช่างเหลวไหลถึงเพียงนี้
ทุกอย่างเกิดขึ้นราวกับละครฉากหนึ่ง ชวนให้ผู้คนยากจะเชื่อ
ขณะนั้นเอง
ณ ส่วนลึกของขุนเขาอสนีนับล้านแห่งเผ่าอสนีมารวิหคม่วง
ที่แห่งนี้ อสนีบาตนับหมื่นพันฟาดฟันจากฟากฟ้าอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ราวกับมหาสมุทรแห่งอสนี ทำให้ผู้คนอดหวาดหวั่นมิได้ ไม่อาจก้าวต่อไปข้างหน้า
มหาวิถีแห่งอสนีปกคลุมอยู่ ณ ที่นี้
และสถานที่แห่งนี้ย่อมเป็นแดนบรรพชนที่แท้จริงของเผ่าอสนีมารวิหคม่วง
ร่างสูงใหญ่ทรงอำนาจในอาภรณ์ม่วงทองปรากฏขึ้นที่นี่ เป็นร่างของราชันอสูรอสนีม่วงอย่างไม่ต้องสงสัย
ราชันอสูรอสนีม่วงมีสีหน้าตื่นเต้น ราวกับยังมิทันได้สติจากความตะลึงที่ฉินอิ่นนำพามาให้ก่อนหน้านี้
เขาเพียงกวาดมือเบาๆ อาณาจักรมหาวิถีแห่งอสนีเบื้องหน้าก็แหวกออก เขาก้าวเข้าไปด้านใน
ราชันอสูรอสนีม่วงมีดวงตาอสนีสั่นไหว มองไปยังส่วนลึก มีกลิ่นอายเก่าแก่หลายสายแฝงมาถึง!
กลิ่นอายเหล่านี้ ล้วนมาจากบรรพชนระดับกระดูกฝุ่นของเผ่าอสนีมารวิหคม่วง แต่ละตนมีกลิ่นอายลึกราวกับห้วงเหว ไม่อาจหยั่งถึง แผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งห้วงกาลเวลาอันเก่าแก่ กดดันผู้คน
ราชันอสูรอสนีม่วงกลับเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ประสานหมัดคารวะต่อส่วนลึก "บรรพชนทั้งหลาย อ้าวเทียนมีเรื่องหนึ่งจะแจ้งให้ทราบ"