ซ่างกวนชิงมีสีหน้าซีดเผือดดั่งกระดาษ ดวงตาทั้งคู่แทบแตกสลาย
“อะไรนะ? เจ้าสำนักหอคอเลือด เจ้าหมายความว่า นักฆ่าระดับทองคำทั้งเก้านาย ตายหมดแล้วงั้นหรือ!”
ซ่างกวนชิงแทบไม่เชื่อหู นักฆ่าระดับทองคำมากถึงเก้านาย ล้วนเป็นขั้นหลอมรวมปราณระยะกลาง แค่นายเดียวยังเอาชนะตระกูลชั้นสองชั้นสามบางตระกูลได้สบาย ๆ
แต่กลับตายในตระกูลฉินจนหมดสิ้น
นี่มันสมเหตุสมผลหรือ?
ตอนที่ฉินอิ่นสังหารซ่างกวนอู่ เขายังอยู่แค่ขั้นแปรสมุทรระยะแรกเท่านั้น จะมีความสามารถสังหารนักฆ่าระดับทองคำเก้านายได้อย่างไร!
ไม่มีทางเป็นไปได้เลย
เจ้าสำนักหอคอเลือดมีสีหน้าหม่นทะมึนอย่างยิ่ง ต่างก็ไม่เชื่อเช่นกัน “แม้ข้าเองก็ไม่อยากเชื่อ แต่เรื่องนี้จริงแท้แน่นอน”
ซ่างกวนชิงตกอยู่ในภวังค์สับสน สมองขาวโพลนไปหมด
เจ้าสำนักหอคอเลือดกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ท่านหัวหน้าตระกูลซ่างกวน ครั้งนี้สำหรับหอคอเลือดของเราแล้ว ก็สูญเสียอย่างหนักเช่นกัน!”
“ยิ่งไปกว่านั้น เท่าที่ข้ารู้ ฉินอิ่นผู้นี้ผูกพยาบาทอาฆาตแค้น พรสวรรค์น่าสะพรึงถึงเพียงนี้ เมื่อเติบใหญ่ขึ้น เกรงว่าแม้แต่หอคอเลือดของเราก็คงไม่ละเว้น!”
“เด็กนี่ต้องไม่ปล่อยให้มีชีวิตอยู่ต่อไป!”
ซ่างกวนชิงพยักหน้าอย่างเลื่อนลอย “ท่านเจ้าสำนักพูดถูก ฉินอิ่นต้องไม่เหลือไว้เด็ดขาด”
ซ่างกวนชิงรู้ดีแก่ใจ ฉินอิ่นที่กลับมาในอีกสามปีให้หลัง จะไม่ต่างอะไรกับเทพสังหาร
และเมื่อเขามุ่งร้ายต่อฉินอิ่นและตระกูลฉินถึงเพียงนี้ ฉินอิ่นจะปล่อยตระกูลซ่างกวนไปได้อย่างไร
เจ้าสำนักหอคอเลือดเอ่ยเสียงเย็น “ตอนนี้เราอยู่ในแนวร่วมเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านั้น หวังว่าท่านหัวหน้าตระกูลซ่างกวนจะชำระค่าศิลาวิญญาณของครั้งก่อนให้เรียบร้อย”
ซ่างกวนชิงไม่รีรอ มอบศิลาวิญญาณส่วนที่เหลือให้โดยตรง
เพราะเขารู้ดีแก่ใจ ว่าตอนนี้ตระกูลซ่างกวนต้องการความช่วยเหลือจากหอคอเลือด
ต้องทุ่มเททุกอย่าง สังหารฉินอิ่นให้จงได้
เจ้าสำนักหอคอเลือดรับศิลาวิญญาณไว้ กล่าวว่า “ท่านหัวหน้าตระกูลซ่างกวนโปรดวางใจ หากถึงคราวจำเป็นจริง ๆ ข้าจะลงมือด้วยตนเอง!”