นอกโรงเตี๊ยม
มีเวทีประลองตั้งอยู่ ณ ที่นี้ และรอบนอกเวทีประลองก็มีผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกัน เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ล้วนพุ่งเป้ามาที่ฉินอิ่นและอีกคน
ไม่เช่นนั้น เวทีประลองนี้ก็คงไม่ถูกสร้างขึ้นเฉพาะตรงนี้
ชีวิตของฉินอิ่นและซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ มีค่าพอให้พวกเขาได้เข้าไปฝึกฝนในแดนศักดิ์สิทธิ์คุนหลุน แค่สิ่งนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนใจเต้น
และในตอนนี้
ฉินเสวียนพังประตูออกมาโดยตรง ห้องพักของเขาอยู่ใกล้กับทิศทางของถนน
มีเสียงเย้ยหยันหลายเสียง ดังมาจากนอกหน้าต่างก่อนหน้านี้ไม่นาน
“ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ นางเป็นหญิงงามเลิศล้ำของโลกหล้านี้ หากได้ร่วมชิวหาเพียงชั่วครู่ จะไม่เป็นสุขหรอกหรือ?”
“ฮ่า ๆ ๆ นึกถึงริมฝีปากกระจับของนาง หากได้เป่าขลุ่ย ก็สุขสบายราวเทพเซียนเลยทีเดียว”
และในชั่วขณะนี้ ฉินเสวียนก็ร่วงลงมาจากฟากฟ้า กระทืบเท้าลงบนเวทีประลองอย่างแรง
ทั่วร่างของฉินเสวียนเต็มไปด้วยไออาฆาตที่เข้มข้น ไออาฆาตมืดมิดเหล่านี้พลุ่งพล่านออกมาไม่หยุด ดวงตาทั้งคู่ก็กลายเป็นสีดำสนิทราวกับน้ำหมึกในไม่ช้า
“ไอมาร?”
“เด็กคนนี้ฝึกฝนไอมาร!”
ในโลกนี้มีทั้งผู้ฝึกปราณที่เป็นปราณจิตวิญญาณเป็นหลัก และก็มีผู้ฝึกมารด้วย
ไอมารก็เป็นปราณจิตวิญญาณประเภทหนึ่ง เพียงแต่เป็นปราณจิตวิญญาณชนิดพิเศษอย่างยิ่ง มีเพียงผู้ฝึกมารเท่านั้นที่สามารถฝึกฝนได้
สัมผัสได้ถึงไอสังหารที่พุ่งทะยานจากตัวฉินเสวียน มีคนตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว
“เมื่อกี้ไอ้สารเลวตัวไหนด่าพี่สะใภ้ข้า ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!”
ฉินเสวียนตวาดเสียงดัง ไอมารพลุ่งพล่าน ม้วนตัวออกมา ทั่วทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ในตอนนี้ มีคนหัวเราะเย็นกล่าวว่า “แค่ขั้นหลอมรวมปราณระยะสามตัวคนเดียว จะไปกลัวมันทำไม?”