"เจ้าช่างโอหังเกินไปแล้ว!"
"แค่มนุษย์ปุถุชนธรรมดา ยังกล้ากระทืบเกียรติแห่งจักรพรรดินีซ้ำแล้วซ้ำเล่า!"
เซี่ยชิงเยวี่ยแววตาพลันเย็นเยียบ ความกดดันรอบกายราวกับน้ำป่าถล่มทลาย พุ่งเข้าหาหลินเฉินอย่างดุดัน!
มิติอลหม่านทั้งผืน ราวกับถูกแช่แข็งไว้ครึ่งหนึ่ง!
นางคือจักรพรรดินีผู้งดงามเลิศล้ำแห่งแดนสวรรค์ นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้ใดกล้าจ้องมองเรือนร่างของนางอย่างโจ่งแจ้ง และยังกล่าวคำลบหลู่!
แม้เด็กหนุ่มผู้นี้จะคือหลินเฉิน ผู้เคยร่วมบำเพ็ญกับนางมา ก็ไม่อาจให้อภัยเด็ดขาด!
เกียรติแห่งจักรพรรดินี ไม่อาจให้ใครมาลบหลู่!
"โอหัง?"
ภายใต้ความกดดันนั้น หลินเฉินรู้สึกได้ว่ากระดูกทั่วกายกำลังครางครวญ แต่เขากลับยืดกระดูกสันหลังตรงมั่น รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปาก แล้วเอ่ยว่า:
"ใช้วิธีเดิม ๆ อยากให้ข้ายอมจำนนเป็นครั้งที่สองอย่างนั้นหรือ?"
"ความตาย ไม่มีทางข่มขู่ข้าได้!"
เผชิญหน้าจักรพรรดินีแห่งแดนสวรรค์ผู้หยิ่งผยองไร้เทียมทานผู้นี้ หลินเฉินไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ดวงตาคู่นั้นที่ลุ่มลึก จ้องเขม็งราวกับคมมีดที่ชุบไฟ กล้าประจันหน้ากับสายตาของเซี่ยชิงเยวี่ยที่แม้แต่ผู้สูงส่งศักดิ์สิทธิ์ยังต้องก้มหัวให้!
"เจ้าหารนที่ตาย!"
เซี่ยชิงเยวี่ยรูม่านตาหดวูบ!
อาภรณ์เดือนวลาส่ายไหว กลิ่นอายชั่วขณะพลันอันตรายขึ้นมาทันที ดวงตาคู่งามราวแก้วสารวัดขยี้ลงเล็กน้อย ความเย็นยะเยือกแผ่กระจาย!
นางถูกเด็กหนุ่มชุดดำผู้ไม่หวาดกลัวสิ่งใดตรงหน้า ยั่วยุซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่ง... ลบหลู่!
บัดนี้ เด็กหนุ่มชุดดำผู้นี้ ยังกล้าท้าทายอำนาจของนางต่อหน้าต่อตา!