เมื่อได้ยินเสียงนี้ เหล่าคนของตระกูลจ้าวต่างเบิกตากว้าง สีหน้าตื่นตระหนกหวาดหวั่น!
จ้าวรุ่ยชิ่งหันขวับไปทันที ก็เห็นร่างที่เขาชิงชังฝังแค้นเด่นชัด!
หลินเฉิน!!!
เบื้องหลังหลินเฉิน หลินเยว่ผู้อาวุโสลำดับสองและผู้แข็งแกร่งตระกูลหลินอีกมากมาย เปี่ยมด้วยไอสังหาร ดั่งพรานนักล่าที่รอคอยมานาน บัดนี้ได้เผยเขี้ยวโหดออกมาในที่สุด!
คิ้วของจ้าวรุ่ยชิ่งขมวดแน่นทันที ความหวังริบหรี่สุดท้ายในใจก็ดับวูบโดยสิ้นเชิง
การปรากฏตัวของหลินเฉิน เป็นการตอกย้ำข้อสันนิษฐานของเขาอย่างสิ้นเชิง!
"หลินเฉิน เป็นเจ้าจริง ๆ ที่ล่องูอสรพิษวิญญาณอำพรางมายังเส้นลมปราณของตระกูลข้า?"
เขาตวาดเสียงดัง น้ำเสียงสั่นเครือเพราะความโกรธแค้น ไอสังหารเยียบเย็นแทบเอ่อล้นออกมา
หลินเฉินมองจ้าวรุ่ยชิ่งที่เดือดดาลอย่างใจเย็น มุมปากยกยิ้มเยาะเย้ยไม่ปิดบัง "เจ้าก็มีสมองอยู่บ้าง แต่น่าเสียดายที่รู้ตัวช้าเกินไป!"
"อาจหาญนัก!"
จ้าวรุ่ยชิ่งเอ่ยเสียงเย็นเยียบ ทุกคำเหมือนเค้นออกจากซอกฟัน "ดูท่า ตระกูลจ้าวจะปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้เด็ดขาด!"
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า การช่วงชิงเส้นลมปราณที่หมายมั่นในครั้งนี้ จะถูกหลินเฉินเพียงขั้นนักยุทธ์ระดับเก้าพลิกผันอย่างพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินด้วยวิธีเหลือเชื่อเช่นนี้!
นี่เกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ทั้งหมด!
เด็กคนนี้ปัญญาดั่งปีศาจ โหดเหี้ยมไร้ปรานี หากปล่อยให้เติบใหญ่... ตระกูลจ้าวจักต้องพบหายนะไม่รู้จบ!
"ซื่อจื่อ ระวัง!"
หลินเยว่ผู้อาวุโสลำดับสองก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวทันที ปลดปล่อยพลังอันเข้มขลังออกมา ปกป้องหลินเฉินไว้เบื้องหลังอย่างมั่นคง
หลินเฉินกลับมิได้ใส่ใจ แววตาแหลมคมดั่งมีด ราวกับมองทะลุถึงก้นบึ้งหัวใจ
เขามองจ้าวรุ่ยชิ่งที่ภายนอกแข็งกร้าวแต่ภายในหวาดหวั่น กล่าวยิ้ม ๆ ว่า "จ้าวรุ่ยชิ่ง ลมปราณเจ้ารวนเร พลังปราณเหือดแห้ง เป็นดั่งธนูที่ถึงปลายทาง เกรงว่าวันนี้แม้จะเดินออกจากที่นี่ไปก็ยังยาก แล้วจะปลิดชีพข้าได้เช่นไร?"