พอเดินตามกลับมาถึงหน่วยรักษาความปลอดภัย ซูเหวินก็แยกตัวออกมาก่อน
เขาตั้งใจจะไปหาลู่เฉียนเฉียนซื้อจักรยาน แต่โดนเรื่องนี้ถ่วงไว้ พอเห็นว่าท้องฟ้ามืดแล้ว ก็คิดว่าจะไปพักที่บ้านอาจารย์สักคืนก่อน เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ พรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์
ลาน 95
หยานปู้กุ้ยยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูตั้งแต่เช้า เขาอยากถามซูเหวินให้รู้เรื่องว่าเงินซื้อตำแหน่งงานมาจากไหน
หรือว่าเป็นสายลับที่แฝงตัวเข้ามาในหมู่ประชาชน?!
เขาก็แค่อยากสั่งสอนซูเหวินให้หลาบจำ ที่กล้ามาหลอกลวงเขาแบบนี้ ดีไม่ดีจะทำให้งานของมันร่วงไปเลย!
แต่เขารออยู่นานเท่าไหร่ก็ไม่เห็นซูเหวินกลับมา ได้แต่เห็นอีจงไห่ หลิวไห่จง เจียตงซวี่ กลับมากันก่อน
อีจงไห่มองท่าทางกระวนกระวายของหยานปู้กุ้ยแล้วขำ "เหล่าหยาน รอใครอยู่หรือ?"
หยานปู้กุ้ยก็ถามอีจงไห่กลับ "พวกนายไม่เห็นซูเหวินหรือ?"
ทั้งสามคนส่ายหน้า "ไม่เห็นนิ่! พวกเราก็ไม่ได้อยู่แผนกเดียวกันนี่นา"
หยานปู้กุ้ยพูดเสียงลึกลับ "ฉันสงสัยว่าซูเหวินเป็นสายลับ!"
พอได้ยินคำพูดของหยานปู้กุ้ย หลิวไห่จงก็กระโดดออกมาก่อนเป็นคนแรก เรื่องแบบนี้ถ้าเป็นจริง บางทีเขาอาจได้ความดีความชอบกลายเป็นผู้นำก็ได้!
"ที่นายพูดมานี่จริงหรือ?!"
อีจงไห่ก็เริ่มสนใจขึ้นมาบ้าง มีเพียงเจียตงซวี่ที่ตัวสั่นเทา เขาเคยเป็นลูกน้องสายลับมาก่อนจริง ๆ
"จริงจะตาย! ฉันไปถามเจ้าหน้าที่ที่สำนักงานเขตย่อยมา เขาบอกว่าไม่มีโควตาตำแหน่งงานเลย ตำแหน่งงานของซูเหวินได้มาจากการซื้อตำแหน่งต่อ!
แล้วซูเหวินเป็นแค่คนรับจ้างทั่วไป จะไปมีเงินมากมายขนาดนั้นซื้อตำแหน่งได้ยังไง?
