"พี่ชาย พวกเราออกไปข้างนอกกันเถอะ!"
ฉินฮ่าวจ้องมองฉินเฟิงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง หวังว่าฉินเฟิงจะพาเขาออกไปเล่นข้างนอก
"ออกไปเล่นข้างนอก!?"
ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะกลอกตา แสดงให้เห็นว่าเขาคิดว่าตัวเองสำคัญเกินไป
ในฐานะความหวังแห่งอนาคตของตระกูลฉิน ตระกูลฉินปกป้องพี่น้องทั้งสองอย่างรอบด้านทุกมุม ในวัยแปดขวบ เขายังไม่เคยออกจากตระกูลฉินเลย
แน่นอนว่า เขาก็ไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอกด้วย
ไม่ใช่ว่าบรรพชนของตระกูลฉินไม่ให้เขาออกไป แต่ตระกูลฉินใหญ่มากเกินไปจริงๆ
เหตุผลที่ตระกูลฉินสามารถเป็นตระกูลอันดับหนึ่งแห่งห้วงโบราณได้ นอกจากจะอาศัยการคุ้มครองของบรรพชนแล้ว ก็เพราะสายเลือดของตระกูลฉินมีประชากรมากถึงสิบล้านคน และยังอาศัยอยู่ในเมืองหลวงเพียงแห่งเดียว
อีกทั้งแนวคิดการสืบทอดตระกูลด้วยกำลัง ทำให้ทุกคนในตระกูลฉินมีพลังยุทธ์ติดตัว จึงหล่อหลอมตำแหน่งตระกูลอันดับหนึ่งแห่งห้วงโบราณขึ้นมา
หากไม่มีสถานการณ์พิเศษ ก็ไม่จำเป็นต้องออกจากตระกูลฉินเลย
และด้วยเหตุผลที่ว่าตระกูลฉินมีพลังยุทธ์สูงเกินไป ผู้ปกครองที่แท้จริงของตะวันออกแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยก็คือตระกูลฉิน
ผู้คนที่หาเลี้ยงชีพอยู่ที่นี่ อาจไม่รู้จักราชวงศ์ต้าเซี่ย แต่จะไม่รู้จักตระกูลฉินไม่ได้เลย นี่คือข้อบกพร่องของการที่ราชวงศ์และตระกูลใหญ่แบ่งปันแผ่นดินร่วมกัน
"พี่ชาย!!"
ฉินฮ่าวเขย่าแขนของฉินเฟิงด้วยท่าทางน่าสงสาร พยายามใช้การทำตัวน่าสงสารเพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของตนเอง
น่าเสียดายที่ฉินเฟิงไม่สนใจกลอุบายนี้ของเขาเลย ถ้าเปลี่ยนเป็นน้องสาวคนหนึ่งล่ะก็ ไม่แน่อาจจะใจอ่อนก็ได้
แต่เพื่อไม่ให้ชีวิตในวัยเด็กของน้องชายคนที่สองขาดความสมบูรณ์ เขาจึงพยักหน้าตกลงตามคำขอของเขา ให้เขาไปรอที่นอกเมืองก่อน ส่วนตัวเองจะไปบอกแม่