"ติ๊ง! ตรวจพบว่าผู้ครอบครองได้หลอกลวงบุตรผู้ถูกสวรรค์เลือกผู้บริสุทธิ์ ได้รับแต้มตัวร้าย 500 แต้ม!"
ฉินเฟิงเก็บศิลาแห่งจิตวิญญาณ 800 ก้อนอย่างมีความสุข และรักษาคำพูดด้วยการให้เจ้ากระบอกน้อยยืมไปเล่นสองสามวัน โดยจะเก็บคืนเมื่อเปิดใช้งานสำเร็จ
สำหรับเรื่องนี้——
ฉินฮ่าวไม่เพียงไม่รู้สึกขาดทุน แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองได้กำไร
พี่ชายของเขาใช้ 88 เขาใช้เพียง 8 น้อยกว่าพี่ชายทั้ง 8 เต็ม ๆ
"โอตโตโตะผู้โง่เขลาจริง ๆ!"
ฉินเฟิงมองน้องชายที่ดูโง่เง่า ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวร้ายที่มีความฉลาดทางอารมณ์และสติปัญญาสูงเช่นเขาถึงถูกเหยียบไว้ใต้เท้าตามโครงเรื่อง
"เจ้ากระบอกน้อยนี้มีประโยชน์อะไร!?"
หลินซินเอ๋อร์ก็อยากรู้อยากเห็นเข้ามาใกล้ ยื่นมือจะดูว่าเจ้ากระบอกน้อยมีความพิเศษอะไร
แต่ฉินฮ่าวเหมือนกันขโมย รีบซ่อนเจ้ากระบอกน้อยไว้ในอก ไม่ให้เกียรติภรรยาในอนาคตแม้แต่น้อย ทำให้หลินซินเอ๋อร์โกรธกระทืบเท้า
ในฐานะเจ้าหญิงน้อยแห่งนครเทพทักษิณ ไม่เคยมีใครกล้าไม่ให้เกียรตินางแบบนี้
"ข้าไม่สน หลินซาน เราไปกันเถอะ!"
หลินซินเอ๋อร์เป็นสาวน้อยผู้หยิ่งผยองโดยแท้ ในพจนานุกรมของนางไม่มีคำว่าอ้อนวอน นางพาหลินซานเดินเล่นในตลาดตระกูลฉินต่อไป
เมื่อฉินเฟิงได้ลิ้มรสความหวานแล้ว ก็ตามติดอย่างไม่รู้จักอาย คอยสังเกตการแสดงออกของหลินซานตลอดเวลา
"คุณชายใหญ่ตระกูลฉินคอยแอบมองข้าอยู่ตลอดทำไม!?"
หลินซานถูกมองจนขนลุก ใจยิ่งหวาดหวั่นเป็นอย่างมาก